Ollar pola fiestra

Sempre me botou para atrás ir a Sanxenxo, por motivos completamente subxetivos.  Principalmente que é un lugar moi recurrido onde o Rei Bribón vai a navegar, e o tipo de turismo que busca un perfil co que eu non comulgo moito. Por iso non fun moito, máis alá que a praia de paxariñas ou ir de festa a portonovo. O derradeiro setembro fun de camping coa idea de percorrelo coas bicis, e descubrín que ata agora fora moi inxusto. Hai moitos recunchos que creo que non se petarán nin no vran, a xente super amable (maila ser setembro e estar a fin de tempada).  Hai moito camping, e non tanta super urbanización turistica como agardaba. Resultoume moi ciclable, agás algún super repecho. E sobre todo moi fotoxénico. Tanto para facer fotos dende a bici coa Nikon AW130 como para pararme coa Leica.

 Amman, a cidade construida sobre sete colinas (na actualiade penso que son varias máis), ten como parte histórica o que se chama Down Town (porque está debaixo da Cidadela) Neste barrio é onde se atopa maior rebumbio de xente e vehiculos.  Como todos os barrios da capital, ten o seu zoco, que non é enorme, pero que ten moita actividade e, sobre todo, moitas cores, que é o que me chamou a atención. Gustame tamén a homoxeneidade dos edificios, que fan que se aprecien as colinas. como restos históricos destaca o Teatro Romano, moi ben conservado. O conflicto israelí-palestino estaba moi presente cando visitei Amman. Normal, tendo en conta que moita porcentaxe da cidadanía Jordana é descendente de migración Palestina. Máis fotos de Jordania  aquí

Praias entre Troia e Sines. Realmente semella un único areal que non remata nunca. Exposto ao atlántico. Máis fotos do Alentejo aquí

 Petra non só é o desfiladero e o Tesoro. Hai moreas de percorridos por camiñar. Que permiten descubrir moitos outros recovecos. Ao ir cun tour organizado, o tempo libre é limitado, Ten as súas cousas boas, se o guía transmite. Pero deixa pouco espacio para a tarde. Deste xeito un día non chega para visitar todo o sitio arqueolóxico. Subir ao mosteiro quizá é o máis típico que se fai fora da ruta clásica (vía principal). son 850 escalóns, que con calor aprieta. Ainda así, moita xente se anima. Xa de chegar ao mosteiro, compensa subir ata os miradoiros que ten enriba As tumbas reales están situadas enriba da vía principal. Teñen unhas fachadas superchulas e permite ter vistas do val, do templo e do teatro. Máis fotos de Jordania aquí

Quizáis non sexa tan abrupta como a ribeira dos canóns do Sil, pero ten moitisimos lugares e recunchos que paga a pena ver.  Uns máis famosos que outros. O meandro do Cabo do mundo está en milleiros de fotos.  A min particularmente o que máis me gusta é a zona de belesar. pola súa tranquilidade e polos seus viñedos.