Saltar ao contido principal

Medellín e Guatapé

 Imaxes da miña visita a barriada "Comuna 13" de Medellín e o peñón de Guatapé.

Pacha Mama
A cidade de Medellín e ben coñecida polas historias do Cartel e de Pablo Escobar. Antes da viaxe a Colombia, non coñecía a outra vertente oscura e violenta, a das bandas nos barrios.
A comuna 13 é un barrio periférico, o cal, precisamente pola súa rápida conexión con alguna estrada de saida / entrada de Medellín, resultou ser lugar estratéxico para a entrada de mercancía na capital de Antioquia.

Praza Botero


Esto fixo que as bandas controlaran esta comuna, na que vivían 130000 personas, distribuida en 21 barrios. Facían a lei, podían xulgar sen xuizo por vestimenta ou por consumir drogas. Como organizacións mafiosas, as personas que non lles axudaban eran expulsadas ou asinadas.  Había mortos de seguido debidos as pelexas entre bandas polo control. 
Colibrís
A situación de descontrol gubernamental era tal, que tiveron que facer duas incursión militares. 

A primeira foi a chamada "Mariscal" en maio do 2002, no que faleceron 17 personas. E a segunda "Orion" en outubro do mesmo ano, no que houbo 72 personas mortas. Esta segunda non a realizou o exercito, estivo a cargo de paramilitares. 
Colinas de Medellín

Esto é algo curioso de Colombia, onde o goberno contrata organizacións deste tipo para facer traballos que non pode facer un estado democrático, ou porque directamente os paramilitares teñen máis medios que o propio exercito. 
Expo de pintura e luces

Quen dirixiu a operación foi un tal Alias Domberna, que (sempre según a guía que nos presentou o barrio) manexábase de xeito arbitrario. Nesta época de control paramilitar houbo moitas desaparicións de personas, atoparonse cadáveres nunha canteira próxima. Había cadea selectiva de ata 5 anos de cárcere sen xuizo previo. Personas que ao sair libres eran señaladas e debían abandoar o seu fogar.
Toda esta violencia deu paso, tras un torneo de descenso de bicis (imaxino algo parecido ao Marisquiño, salvando as distancias) que tivo lugar en 2018. Para poder celebralo, as bandas garantizaron a seguridade do evento. 

Mural que representa a evolución da Comuna

O impacto positivo foi tal, que cambiaron turismo por mafia. A comuna 13 convertiuse nun referente de cultura urbana, dende baile, pintura, música, djs... As vivendas transformáronse para dar cabida a bares, tendas, exposicións...
As fachadas encheronse de murales e de colorido. Hai multittude de atraccións e miradoiros para os turistas. Din que a forma da comuna é coma un corazón, xa que o centro da barriada está situada nunha empinada colina, onde as rúas son ben complicadas. máis ben hai escaleiras e, de uns anos a actualidade, ascensores ou rampas mecánicas.

Artistas como Maluma ou Juanes grabaron videoclips no mesmo campo de futbito no que antes se facían execucións públicas.


Agora mesmo é un dos destinos máis visitados de Medellín. Eso si, o control segue sendo das bandas, non da policía, son as que facilitan o pacifico desenrolo dos novos negocios. 


O cal non é demasiado democrático. E tampouco sei se desapareceu de todo a delincuencia. Pero non se pode negar o cambio que sufriu dende hai unhas décadas á actualidade.
Guatapé


Medellín non é solo Comuna 13. Tamén visitei a famosa praza onde Botero cedeu unha boa cantidade das súas carácteristicas esculturas.
A foto máis vendida de Escobar


Guatapé é un pequeno pobo turístico, que ten preto un peñón que se pode visitar. 
Ten unhas escaleras para acceder a el. Non sei se foi polas masificacións, pero non me chamou demasiado a atención. 


As vistas do encoro dende arriba son fermosas. Nas beiras dese encoro, nun lugar privilexiado por controlar toda a contorna, tiña a casa (como non) Pablo Escobar. Foi a residencia que tivo que abandoar de súpeto por sufrir un ataque dos seus enemigos os Pepes e o Cartel de Cali.


Máis entradas de Colombia Aquí

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!