Saltar ao contido principal

Eu créote. Millóns crémoste

Eu créote

la manada somos nosotras.

Eses xuices non, e eses cinco miserables tampouco. De feito, para eles só eres un corpo con tres buracos onde meter as súas sucias pollas, e non lles importa nada como te sintas, menos ainda o que penses.
Pero voltemos aos xuices, eles non te creen. Ou mellor dito: si te creen. Porque na sentencia di expresamente que deixacheste facer para evitar males maiores, e que te vexaron sen o teu consentimento. Pero iso non é violación. Porque argumentan que para que o sexa violación ten que haber signos de violencia. Non importa se foi contra a túa vontade, só importa que haxa signos de violencia.
O que seguro que non te creen, e de ser digna de que se recoñeza que te violaron. Porque eses xuices terán fillas, nietas, sobriñas, mozas, amigas… pero non empatizaron contigo porque, probablemente, ninguén do seu entorno feminino iria aos sanfermines e quedariase sola de noite. Nin falaría con cinco chicos borracha, dos cales un quizáis gustouche. Non. Iso é para golfas. Eles pensan que eres unha facilona, e que ti o buscaches. E o xuiz trastornado afirma que ata disfrutaches. Iso non lle pasaría ás súas fillas. Por iso non foi violación. É a única forma de explicalo: O seu noxento machismo e clasismo a partes iguais.
Pero eu créote, irmá. E moita xente créete. tod@s @s que saimos á rúa a semana pasada creemoste. E algo está a cambiar. Esta xenreira e indignación que hoxe vomitamos tod@s, hai uns anos sería silencio e frustración, ou ainda peor, indiferencia. Sen coñecerte, sinto de veras que che tocara a ti, pero o que che pasou vai ser un graniño de area máis para que, pouco a pouco, neste país estease a tomar conciencia igualitaria. E isto non vai parar. Porque hai moita xente capaz de empatizar e que apoiate.
Oxalá inhabiliten a eses tres xuices inútiles que non son capaces de repartir xustiza. Oxalá recurran e os da manada cumplan pena que teñen que cumplir, e se rehabiliten, para que aprendan a respetar. Oxalá deixese de empregar o argumento das denuncias falsas, irrelevantes en número. Oxalá se tipifique violación como sexo sen consentimento. Oxalá este país sexa algún día país civilizado. Mentres tanto, hasta que isto ocurra, sintete arropada. Eu créote, e centos de miles de persoas creemoste. Millóns crémoste. E iso debe valer máis para ti que unha sentenza de merda.

-x-


Yo si te creo.

Esos jueces no, y esos cinco miserables tampoco. De hecho para ellos solo eres un cuerpo con tres agujeros donde meter sus sucias pollas, y no les importa nada como te sientas, cuanto menos lo que piensas.
Pero volvamos a los jueces, ellos no te creen. O mejor dicho: si te creen. Porque la sentencia dice expresamente que te dejaste hacer para evitar males mayores, y que te vejaron sin tu consentimiento. Pero eso no es violación. Porque argumentan que para que sea violación tiene que haber signos de violencia. No importa si fue contra tu voluntad, solo importa que haya signos de violencia.
Lo que seguro que no te creen, es de ser digna de que se reconozca que te violaron. Porque esos jueces tendrán hijas, nietas, sobrinas, novias, amigas…. Pero no empatizaron contigo porque, probablemente, nadie de su entorno femenino iría a los sanfermines y se quedaría sola de noche. Ni hablaría con cinco chicos borracha, de los cuales uno quizás te gustó. No. Eso es para golfas. Ellos piensan que eres una facilona, y que tú te lo buscaste. Y el juez trastornado afirma que hasta disfrutaste. Eso no le pasaría a sus hijas. Por eso no fue violación. Es la única forma de explicarlo: Su asqueroso machismo y clasismo rebosando a partes iguales.
Pero yo te creo, hermana. Y mucha gente te cree. Tod@s l@s que salimos a la calle la semana pasada te creemos. Y algo está cambiando. Esta rabia e indignación que hoy vomitamos tod@s, hace unos años sería silencio y frustración, o aun peor, indiferencia. Sin conocerte, siento de veras que te tocara a ti, pero lo que te pasó va a ser un granito de arena más para que, poco a poco, en este país se esté tomando conciencia igualitaria. Y esto no va a parar. Porque hay mucha gente capaz de empatizar y que te apoya.
Ojalá a esos inútiles jueces que no son capaces de repartir justicia los inhabiliten. Ojalá recurran y los de la manada cumplan la pena que tienen que cumplir y se rehabiliten, para que aprendan a respetar. Ojalá se deje de usar el argumento de las denuncias falsas, irrelevantes en número. Ojalá se tipifique violación como sexo sin consentimiento. Ojalá este país sea algún día un país civilizado. Mientras tanto, hasta que esto ocurra, siéntete arropada. Yo te creo, y cientos de miles de personas te creemos. Millones te creemos. Y eso debe valer más para ti que una sentencia de mierda.

Publicacións populares deste blog

Camiño dos Faros. Cabo Vilán, a costa dos naufraxios

É dificil saber cal é a etapa máis fermosa do Camiño dos Faros. O que está claro é que o tramo de Cabo Vilán é dos máis espectaculares de toda a Costa da Morte. Monte Branco Praia do Trece Area A costa dos naufraxios Silueta de Faro Cabo Vilán Costa da Morte Eólico O Faro Figura impoñente Cabo Vilán O impresionante Monte Branco ten unhas vistas incribles da salvaxe praia do Trece. O Cemiterio dos ingleses lembra a tráxica historia do Serpent, un de tantos barcos naufragados nestas augas. De feito os veciños de Camariñas recibían (e reciben) a miudo regalos chegados do Atlántico. Latas de conserva, pinturas, algún fardo… Pero normalmente non soen ser agradables, como galletas de chapapote ou restos de barcos. Precisamente por esta negra historia, o faro de Cabo Vilán foi o primeiro en ser electrificado en España. Impoñente, a súa silueta inspira todo tipo de historias de treboadas e naufraxios. É iguas de carismático, ou máis, que o faro de...

Paseo polos montes de Coruxo e Saiáns

Levaba un tempo sen publicar nada. Quería retomalo un día (ou mes) de estos. Pero non dou sacado moito tempo. Gosto máis de facer fotos que de escollelas e publicalas (...) Pero un día destes que saín a dar un garbeo polos montes de Coruxo e Saiáns (un día de moitos, quen mire un pouco este blog pode comprobalo, calquera tarde é boa para estar entre os bosques despois do traballo), pareceume que estaba todo tan fermoso que me deu por compartilo. Ademáis coincidíu que chovía, aos poucos, co que estaba eu so.  Tiven sorte porque daban moita máis choiva que a que realmente caeu, e supoño que eso botou para atrás ao resto da xente. Que tampouco pasa nada se me atopo con xente, pero sempre lle da un encanto especial. Tampouco é por ponerme intenso, é máis propicio a evadirse do ruido da cidade. Bueno, e non paso vergoña se alguén me ve poñendo o minitripode e correndo para posar. Non é por facer o instagramer, é porque me parece que hai fotos de paisaxes que gañan si se empatiza cun esp...

Vial Bembrive - Beade: O que imos estragar

O Concello de Vigo ten previsto no novo Plan Xeral a construcción dun vial de 4 carrís entre Baruxáns e PSA: o Vial OP 010. Pasará por Bembrive, Beade, Castrelos e Matamá. Este conxunto de fotos foi tomado nos lugares que se verán afectados ou destruidos por este vial. A desfeita consiste, principalmente, nas casas da veciñanza. Unhas serán derrubadas, e outras quedarán desvirtuadas ao lado dunha via de alta capacidade. Pero por outra banda, están os pequenos bosques, regos, carreiros, paisaxes rurales. Recunchos especiales que Vigo ten tan preto pero que vai estragar ou deteriorar para sempre. Neste link do Wikiloc podedes atopar o trazado do vial e os lugares aquí reflexados. Bembrive (O trazado do vial dividirá en dous a parte da parroquia entre Baruxáns e o Eifonso) Eifonso (pasa por enriba do rego e próximo aos muiños) Beade - Relfas (pasa por enriba, dividirá os campos en 2) Beade - Saa (pasa polas pradeiras cercanas ao entorno do Barxa) Beade - baixo instituto  (Neste tramo...

Medellín e Guatapé

  Imaxes da miña visita a barriada "Comuna 13" de Medellín e o peñón de Guatapé. Pacha Mama A cidade de Medellín e ben coñecida polas historias do Cartel e de Pablo Escobar. Antes da viaxe a Colombia, non coñecía a outra vertente oscura e violenta, a das bandas nos barrios. A comuna 13 é un barrio periférico, o cal, precisamente pola súa rápida conexión con alguna estrada de saida / entrada de Medellín, resultou ser lugar estratéxico para a entrada de mercancía na capital de Antioquia. Praza Botero Esto fixo que as bandas controlaran esta comuna, na que vivían 130000 personas, distribuida en 21 barrios. Facían a lei, podían xulgar sen xuizo por vestimenta ou por consumir drogas. Como organizacións mafiosas, as personas que non lles axudaban eran expulsadas ou asinadas.  Había mortos de seguido debidos as pelexas entre bandas polo control.  Colibrís A situación de descontrol gubernamental era tal, que tiveron que facer duas incursión militares.  A primeira foi a chama...

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.