Saltar ao contido principal

O Camiño dos Faros

Se a mellor forma de coñecer un pais é percorrendo as súas estradas, a mellor forma de introducirse nas súas paisaxes é camiñando os seus carreiros.
O Camiño dos Faros éo único xeito de descubrir todos os recunchos da Costa da Morte. Como ben din na web do camiño: unha paisaxe en cada paso.

Fai click nas imaxes para entrar nas publicacións.



De Sisargas a Balarés


Ponteceso, Laxe, Camelle


A costa dos naufraxios


De Muxía a Touriñán


Lires e a Praia do Rostro


Cabo da Nave e Fisterra

O Camiño dos Faros é unha ruta de senderismo de 200km en 8 etapas. Parte de Malpica e remata en Fisterra. Sempre camiñando a beira do mar. Pasa por cantís abruptos, faros, pobos mariñeiros, espacions dunares, marismas, camiños de percebeiros e praias virxes.

A asociación "Os trasgos" ideou esta senda, e ata o de agora tentaron manter accesibles os seus camiños. Agora son as administracións as que teñen que tomar o relevo e continuar co traballo, e resolver problemas de homologación e mantemento.

Resulta incrible como esta asociación pode atopar tantas dificultades por parte das diferentes administracións implicadas. Debería ser ben sinxelo consolidar un camiño que axudaría tanto a dinamizar as comarcas con turismo de naturaleza e calidade, como para preservar espectaculares paraxes de tentacións especuladoras. Non se entende. Agardemos que esta impresionante ruta non remate esquecida e enterrada nos toxos.

En todo caso, a iniciativa é maravillosa, pola que a xente que amamos a natureza, as paisaxes, e a nosa costa esteremos sempre agradecid@s.

É a mellor manera (se non a única) de coñecer integramente a Costa da Morte e todos os seus impresionantes lugares e recuñchos

As publicacións deste blog non corresponden coas etapas, pero todas as imaxes que conteñen foron feitas durante o seu percorrido. Ao ser fotos en ruta, maiormente en horas centrais do día, a luz non é a axeitada. Ainda así creo que as paisaxes da Costa da Morte son espectaculares independientemente das condicions de captura de instantáneas.

Para consultar toda a información sobre este camiño, o mellor é visitar a súa páxina, está chea de detalles e indicacións precisas, ademáis de moreas de fotos espectaculares:

http://www.caminodosfaros.com/

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 4

Cuarta xornada. Etapa raiña: O Contraix. Por fin chegou o día. Rematou a conta atrás: A subida e baixada do Collet de Contraix. A etapa máis difícil de todas. Se a rematábamos saberíamos que, salvo desastre, iamos completar os Carros de Foc. Amencer no Estany Negre Derradeira vista á serra do Tumeneia A "ameaza" do Contraix A recompensa do Contraix Estany de Contraix Barranc de Contraix Chegando a Aigüestortes Ventosa i Calvell – Estany Llong. Xa tiña gañas de descubrir como era ese paso do que todo o mundo falaba, e de quitar de enriba esa especie de "espada de Damocles" que nos acompañou cada un dos días anteriores. Almorzamos todo o cedo que permitía o refuxio (normalmente os almorzos son de 7 a 8). Como estaba esperto na litera, baixei antes da hora para organizar a mochila, xa que oa sala onde había que deixalas era bastante pequena en Ventosa i Calvell, e despois do almorzo ia ser un cristo co...

La Fajana (outra volta)

 A verdade é que tanto me gustou esta lugar de La Palma, que non me chegou co primeiro post . Así que por non ser capaz de seleccionar, tiven que facer outro. Máis entradas sobre La Palma  aquí

O cidadán complice

​ Que é o que nos moviliza? Paro. Gürtel. Tres per cent. Precarización laboral. Lei Mordaza. Púnica. Desmantelamento da sanidade. Sede en "B" . Montes queimados. Rescate das autoestradas. Proxecto Castor. Caso Pujol. Brecha salarial. Noos. Portas xiratorias.  Dilapidación das pensións. Caso Palau. Morte nas pateras. Tarxetas Black. Cambio climático. Xeración emigrada. Preferentes. Papeis de Bárcenas. Caso das ITV. Desafiuzamentos. Lino. Patriarcado. Marxinación. Pokemon. Diferencias sociais. Deslocalización. Amnistía fiscal.... ... ou as bandeiras e os himnos? O cidadán que deixa que lle anulen os sentidos e o silencien con patriotismos é un cidadán cómplice. -x- Qué es lo que nos moviliza? Paro. Gürtel. Tres per cent. Precarización laboral. Ley Mordaza. Púnica. Desmantelamiento de la sanidad. Sede en "B" . Montes quemados. Rescate de las autopistas. Proyecto Castor. Caso Pujol. Brecha salarial. Noos. Puertas giratorias .  Dilapidación de...

VietNam Sa Pa (1)

Terras de Sa Pa.  Norte de Vietnam. Etnias e paisaxes. Terrazas asolagadas - Giang Ta Chai - Camiñantes das terrazas de Su Pan Vendo xogar ós nenos - Lao Chai - Nubes e arrozais - Giang Ta Chai - Levando o boi - Ta Van - As pirámides do arroz - Lao Chai - Sorriso - Giang Ta Chai - Nai Dao - Ta Van - Xogos no arrozal - Su Pan - Sol e sombra - Giang Ta Chai - Baixada a Ban Ho - Su Pan - Boi no arrozal - Lao Chai - Carga Giang Ta Chai Sapa (ou Sa Pa, como se di en Viet Nam) está a 8 horas en tren e unha e media de autobús de Ha Noi. É unha rexión famosa polos seus campos de cultivos de arroz. Ao estar sobre colinas, forman escalons, balcóns, ou socalcos para poder reter a auga e facer crecer o cereal. Estes escalóns fan unhas formas verdadeiramente curiosas, moi fermosas de ver. O ideal é admiralas antes da recollida, que é en Outubro, cando as ladeiras son pirámides verdes e h...