Saltar ao contido principal

Dobrogea. Delta do Danubio


Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro.
delta danubio fotografia rumania
Delta do Danubio


O vó da garza

delta danubio fotografia rumania
Praia sen final

delta danubio fotografia rumania
Lagoa Turceasca

Delta en bici


Cisnes do Danubio

delta danubio fotografia rumania
Porto de Sfantu George



delta danubio fotografia rumania
Canales

delta danubio fotografia rumania
A area dos confíns de Europa

delta danubio fotografia rumania
As rúas de Sfantu George

delta danubio fotografia rumania
Mar Negro en Constanza

delta danubio fotografia rumania
Constanza
Máis entradas de Romanía aquí

O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme. 

O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa.


Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas poboacións que hai, pesqueiras, están ancladas no tempo. Son extensións dos portos con casiñas pequenas en terreos limitadas con cañas, entre ruas sen asfaltar.

Así plantexado parece un paraiso, pero a nosa visita non foi tan idilica. Quizáis por ir ao barato, pode ser, ou por non ter o percorrido moi preparado. Aloxarnos no camping de Sfantu George limita o marxe de movemento a contratar excursións en bote. E na nosa saida non tivemos moita sorte co avistamento de pelicanos. Ademáis, od e “Green” é só o nome: todos os envases prasticos de un so uso. Esta zona semella a praia dos Rumanos, de feito o turismo é maioritariamente interno. A praia é bonita e virxe, pero non me pareceu abraiante. O calor é pouco soportable e os mosquitos son implacables.

Ainda así, recomendaría ir, si se dispon do tempo necesario para chegar e para pasar un par de noites. E preparalo ben, por exemplo mirando aquí. A paisaxe é moi peculiar e a vida alí é moi diferente. Ver como viven nun pobo tan peculiar é moi curioso. Mestura de pescadores e pastores, e guias turisticos. Con vacas paseando polo porto, entre excursiones de visitantes e pescadores. Unha mestura moi auténtica.

-x-


El Danubio en Rumanía hace frontera con Serbia primero, y con Bulgaria después. Cuando gira hacia el Norte separa Valaquia de Dobrogea. Y en esta última región rumana, la desembocadura del río ocupa un área extensisima en un delta enorme.

El delta del Danubio forma un laberinto de canales y lagunas entre juncos, marismas, bosques inundados y cañaverales. Es una de las mayores reservas de pájaros de Europa.

Por eso está catalogado como reserva de la biosfera por la UNESCO. La verdad es que pone más empeño en su conservación Rumanía que Ucrania. Contiene larguísimos arenales virgenes en el Mar Negro. Las pocas poblaciones que hay, pesqueras, están ancladas en el tiempo, son extensiones de los puertos con casitas pequeñas en terrenos delimitadas con verjas de caña, entre calles sin asfaltar.

Así planteado parece un paraiso, pero nuestra visita no fue tan idilica. Quizás por ir a lo barato, puede ser, o por no tener el recorrido muy preparado. Alojarnos en el camping de Sfantu George limita el margen de maniobra a contratar excursiones en bote. Y en nuestra salida contratada no tuvimos demasiada suerte con el avistamiento de Pelícanos. Además, lo de “green” es solo el nombre: todos los envases plásticos de un solo uso. 
Esta zona parece que es la playa de los Rumanos, de hecho el turismo que encontramos era mayoritariamente interno. La playa es bonita, y virgen, pero no me pareció impresionante. El calor es poco soportable, y los mosquitos, implacables.

Aun así, recomendaría ir. Si se dispone del tiempo necesario en el viaje a Rumanía para llegar y pasar alli un par de noches. Pero preparandolo bien, por ejemplo buscando aquí. El paisaje es muy peculira y la vida es muy diferente. Ver como viven en un pueblo tan singular es curioso. Mezcla de pescadores, pastores, guias turísticos y turistas. Vacas paseando por el puerta, entre excursiones de visitantes y pescadores. Una mezcla muy auténtica.

Publicacións populares deste blog

Camiño dos Faros. Cabo Vilán, a costa dos naufraxios

É dificil saber cal é a etapa máis fermosa do Camiño dos Faros. O que está claro é que o tramo de Cabo Vilán é dos máis espectaculares de toda a Costa da Morte. Monte Branco Praia do Trece Area A costa dos naufraxios Silueta de Faro Cabo Vilán Costa da Morte Eólico O Faro Figura impoñente Cabo Vilán O impresionante Monte Branco ten unhas vistas incribles da salvaxe praia do Trece. O Cemiterio dos ingleses lembra a tráxica historia do Serpent, un de tantos barcos naufragados nestas augas. De feito os veciños de Camariñas recibían (e reciben) a miudo regalos chegados do Atlántico. Latas de conserva, pinturas, algún fardo… Pero normalmente non soen ser agradables, como galletas de chapapote ou restos de barcos. Precisamente por esta negra historia, o faro de Cabo Vilán foi o primeiro en ser electrificado en España. Impoñente, a súa silueta inspira todo tipo de historias de treboadas e naufraxios. É iguas de carismático, ou máis, que o faro de...

Camiño dos Faros. Ponteceso, Laxe, Camelle

As dunas de Ponteceso,as súas marismas, a peninsula de Laxe, onde o mar xa se pon serio, Soesto, Traba... e o emblemático Camelle. Areal de Ponteceso Nen@s na area Lingua da duna Marismas A forza do mar Pesca Insua de Laxe Faro de Laxe Praia dos cristáis O mar devolve todo Soesto Curiosas formas Camelle Neste tramo da ruta percorrese o maxestuoso areal de Ponteceso. O seu propio monte branco. Tras pasar unha longa etapa pola costa e interior de Cabana. Tramo non tan espectacular pero con visita ao Castro de Borneiro e o domen de Dombate.  O camiño dos faros chega a península de Laxe, na que destaca o seu faro. Sinxelo, pero nun emplazamento privilexiado. En Laxe tamén se pode atopar a curiosa praia dos cristais. Seica un barco con botellas naufragou cerca dela. E o mar devolve todo. Tanto que formou unha pequena praia que no canto de area ten cristais erosionados. A partir de ahí, destaca o espectacular peñón de Soesto, e a praia...

Camiño dos Faros. Cabo da Nave e Fisterra

O Camiño dos Faros vai “in crescendo”, tamén dentro da derradeira etapa. O Sendeiro do Cabo da Nave é absolutamente espectacular. Non se queda atrás a chegada ao faro de Fisterra, cargada de simbolismo, cunhas vistas magníficas dende o monte Facho. Monte Castro Camiño dos Faros Primeira vista do Cabo da Nave Praia da Arnela Acercandose ao Cabo da Nave No interior do cabo da Nave Cantís Cabo da Nave Facho: derradeiro obstáculo Cabo da Nave e Praia Mar de Fora Fin do Camiño: Faro Finisterre Fisterra  Na miña opinión, paisaxisticamente falando, a parte final do Camiño dos Faros é a máis fermosa e auténtica. Hai poucas andainas nas que poidas caminar por carreiros desertos durante tanto tempo, coa única compaña do mar e o vento, sobre cantís onde rompen as ondas e gozando de paisaxes impresionantes. O Cabo da Nave é a guinda do Camiño. Este tramo pódese percorrer grazas a un pequeno sendeiro que acompaña a unha tubería de augas. Unha sorte. E, obviamente, os inventores do Cam...

Senda Camille: Bisaurín, Sarrios, Ibon Estaner

Cumio do Bisaurín Castillo de Acher e Secús Cores de montaña Vernera Sarrios. Ibon Biello Ibon de Estaner Senda de Camille Volta a Francia A subida ao Bisaurín require esforzo, pero a recompensa paga moito a pena. Dende o cumio máis alto destes Pirineos Occidentales a vista é 360 grados. Pódese admirar hacia o Norte o Castelo de Acher e as súas diferentes tonalidades, ademáis das augas Tortas e o coll d´Arlet, do primeiro día da senda de Camille. Ao Oeste está o veciño Pico Agüerri, que parecía imponente cando o bordeábamos por Taxeras, pero non tanto dende o Bisaurín. Hacia o Sur a vista exténdese ata os fins dos vales desta zona, e vilas que poderían ser a propia Jaca. E hacia o Leste a colección de cumios dos pirineos, que hai que coñecelos ben para diferencialos: Collarada, Balaitous, Monte Perdido, Vignemale… Como non é o meu caso, eu solo recoñezo o que está sempre omnipresente nesta zona: o Midi d´Osseau. Na derradeira etapa subese dende o refuxio de Lizara ata o porto de Verner...

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.