Saltar ao contido principal

Dobrogea. Delta do Danubio


Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro.
delta danubio fotografia rumania
Delta do Danubio


O vó da garza

delta danubio fotografia rumania
Praia sen final

delta danubio fotografia rumania
Lagoa Turceasca

Delta en bici


Cisnes do Danubio

delta danubio fotografia rumania
Porto de Sfantu George



delta danubio fotografia rumania
Canales

delta danubio fotografia rumania
A area dos confíns de Europa

delta danubio fotografia rumania
As rúas de Sfantu George

delta danubio fotografia rumania
Mar Negro en Constanza

delta danubio fotografia rumania
Constanza
Máis entradas de Romanía aquí

O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme. 

O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa.


Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas poboacións que hai, pesqueiras, están ancladas no tempo. Son extensións dos portos con casiñas pequenas en terreos limitadas con cañas, entre ruas sen asfaltar.

Así plantexado parece un paraiso, pero a nosa visita non foi tan idilica. Quizáis por ir ao barato, pode ser, ou por non ter o percorrido moi preparado. Aloxarnos no camping de Sfantu George limita o marxe de movemento a contratar excursións en bote. E na nosa saida non tivemos moita sorte co avistamento de pelicanos. Ademáis, od e “Green” é só o nome: todos os envases prasticos de un so uso. Esta zona semella a praia dos Rumanos, de feito o turismo é maioritariamente interno. A praia é bonita e virxe, pero non me pareceu abraiante. O calor é pouco soportable e os mosquitos son implacables.

Ainda así, recomendaría ir, si se dispon do tempo necesario para chegar e para pasar un par de noites. E preparalo ben, por exemplo mirando aquí. A paisaxe é moi peculiar e a vida alí é moi diferente. Ver como viven nun pobo tan peculiar é moi curioso. Mestura de pescadores e pastores, e guias turisticos. Con vacas paseando polo porto, entre excursiones de visitantes e pescadores. Unha mestura moi auténtica.

-x-


El Danubio en Rumanía hace frontera con Serbia primero, y con Bulgaria después. Cuando gira hacia el Norte separa Valaquia de Dobrogea. Y en esta última región rumana, la desembocadura del río ocupa un área extensisima en un delta enorme.

El delta del Danubio forma un laberinto de canales y lagunas entre juncos, marismas, bosques inundados y cañaverales. Es una de las mayores reservas de pájaros de Europa.

Por eso está catalogado como reserva de la biosfera por la UNESCO. La verdad es que pone más empeño en su conservación Rumanía que Ucrania. Contiene larguísimos arenales virgenes en el Mar Negro. Las pocas poblaciones que hay, pesqueras, están ancladas en el tiempo, son extensiones de los puertos con casitas pequeñas en terrenos delimitadas con verjas de caña, entre calles sin asfaltar.

Así planteado parece un paraiso, pero nuestra visita no fue tan idilica. Quizás por ir a lo barato, puede ser, o por no tener el recorrido muy preparado. Alojarnos en el camping de Sfantu George limita el margen de maniobra a contratar excursiones en bote. Y en nuestra salida contratada no tuvimos demasiada suerte con el avistamiento de Pelícanos. Además, lo de “green” es solo el nombre: todos los envases plásticos de un solo uso. 
Esta zona parece que es la playa de los Rumanos, de hecho el turismo que encontramos era mayoritariamente interno. La playa es bonita, y virgen, pero no me pareció impresionante. El calor es poco soportable, y los mosquitos, implacables.

Aun así, recomendaría ir. Si se dispone del tiempo necesario en el viaje a Rumanía para llegar y pasar alli un par de noches. Pero preparandolo bien, por ejemplo buscando aquí. El paisaje es muy peculira y la vida es muy diferente. Ver como viven en un pueblo tan singular es curioso. Mezcla de pescadores, pastores, guias turísticos y turistas. Vacas paseando por el puerta, entre excursiones de visitantes y pescadores. Una mezcla muy auténtica.

Publicacións populares deste blog

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!