Sempre tiven moitas ganas de visitar este bosque.
Así que aproveitando que quedaba de camiño a volta de un viaxe a Pirineos, fixen por facer parada un par de días.
Nese par de días, non vimos o sol.
Pódese pensar que polo frondoso da foresta, pero realmente foi pola nevoa e choiva que nos acompañaron en todo momento.
E iso que era en pleno agosto.
Pero a min gustoume moito igual. ou máis, porque as névoas danlle un aire máis mistico e misterioso.
E nas fotos queda moi ben.













