Saltar ao contido principal

El Caminito del Rey


"El Caminito del Rey" atravesa o desfiladero dos Gaitanes, na Málaga interior. É unha pasarela incrustada nas paredes verticais que rematan no río Guadalhorce, con tramos de bastante altura.

-x-

El caminito del rey atraviesa el desfiladero de los Gaitanes, en la málaga interior. Es  una pasarela incrustada en las paredes verticales que  terminan en el río Guadalorce, con tramos de bastante altura.


El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce

El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce

El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce


El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce

El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce

El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce

El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce


El caminito del rey desfiladero gaitanes chorro guadalorce

Instalouse en 1901 como camiño de servizo na construcción dos embalses do Guaitanejo e do Chorro. Era necesario unir ambas obras polo desfiladero para paso de traballadores e materiais. O principio eran unhas taboas colgadas, pero o enxeñeiro xefe, un tal Benjumea , gostaba das paisaxes impresionantes que ofrecía e decidiu adecentar a paasarela.
Na inauguración do embalse, o Rei Alfonso XIII, según a versión oficial e monárquica, tivo a valentía de crúzar o desfiladeiro enteiro, baixo choivas torrenciales. Asombrados pola sua osadía, os que presenciaron tal fazaña, deronlle a pasarela o nome que ten: "El caminito del rey". O certo é que hai outras versión que din que simplemente deu uns pasos. O que é seguro é que o rei andaba por alí aquel día.

Co paso dos anos, sen mantemento, o camiño deteriorouse. Quedou sen barandillas e mesmo sen base que pisar. Estragouse tanto que pasou de ter glamour monárquico a ser un reto para escaladores e  excursionistas con ganas de emocións fortes. De feito houbo varios accidentes mortáis. No ano 2000, tras coincidir varias mortes de xente que tentaba facer o Caminito del Rey, a Junta de Andalucía dixo basta, e dinamitou as entradas para impedir o acceso. Ademáis, impuxeronse altas multas para quen tentase cruzalo. No 2014 empezaron a restáuralo e abriu o público en 2015.

Xa antes de abrir ao público, o Caminito del Rey era famoso pola súa lenda negra e a sua espectacularidade. Na parte máis escarpada, a restauración circula por enriba da pasarela orixinal, co que se pode apreciar o perigoso que era

Hoxe en día é un gran reclamo turístico, hai que reservar para entrar, e percorrelo é completamente seguro. Perdeu esa lenda de aventura, pero tamén así pode gozar todo o mundo de fermosas paisaxes colgado das enormes paredes do desfiladeiro dos Gaitanes.

-x-

Se instaló en 1901 como camino de servicio en la construcción de los embalses del Guaitanejo y del Chorro. Era necesario unir ambas obras por el desfiladero para el paso de trabajadores y materiales. En un principio, eran unas tablas colgadas, pero al ingeniero jefe, un tal Benjumea, le encantaban los paisajes impresionantes  que ofrecía y decició adecentar  la pasarela.

En la inauguración del embalse, el Rey Alfonso XIII, según la versión oficial y monárquica, tuvo la valentía de cruzar el desfiladero entero, bajo lluvias torrenciales. Asombrados por su osadía , los que presenciaron tal azaña, le dieron a la pasarela el nombre que tiene: el caminito del Rey.  Aunque tambíen hay otras versiones que dicen que simplemente dio unos pasos por las tablas. Lo que es seguro es que el rey estaba por allí  aquel día.

Con el paso de los años, sin mantenimiento, el camino se deterioró. Quedó sin barandillas y mismo sin base que pisar. Se estropeó tanto que pasó del glamour monárquico a ser un reto para escaladores y excursionistas aventureros con ganas de emociones fuertes. De hecho, hubo varios accidentes mortales. En el año 2000, tras coincidir varias muertes de gente que intentaba hacer el caminito del rey, la Junta de Andalucía dijo "basta", y dinamitó las entradas para impedir el acceso. Además, se establecieron altas multas para quien intentase cruzar el camino. En el año 2014 se empezó su restauración, y se abrió al público en 2015.

Ya antes de abrir al público, el Caminito del Rey era famoso por su leyenda negra y su espectacularidad. En la parte más escarpada, la restauración transcurre por encima del camino original, con lo que se puede apreciar lo peligroso que era. 

Hoy en día es un gran reclamo turístico, hay que reservar para entrar, y recorrerlo es completamente seguro. Perdió esa leyenda épica de aventura, pero también  de esta forma todo el mundo puede disfrutar de este hermoso paisaje, colgado de lasa paredes del desfiladero de los Gaitanes.

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!