Saltar ao contido principal

Outra finde en Porto

 Si, non é a primeira entrada que publico de Porto. De feito fixen unha hai pouco. Pero é que me gusta moito.


É certo que empeza a estar xa algo saturada, que se está volvendo tan cool bohemia que vai deixando de ser o que foi.

Posiblemente será absorbida polas aglomeracións e perderá a súa identidade. Pero ten un encanto especial.

Porto xa ten o que teñen todas as cidades cosmopolitas: Turistas enchendo terrazas, despedidas de solter@, postureo, moreas de free tours... 

Non se me entenda mal: tod@s temos dereito a facer estas cousas, e tod@s as fixemos nalgún momento. Pero hai que ser conscientes que facendoo, cambiamos os lugares. 


É o de sempre: que tod@s nos cremos viaxeir@s, pero no fondo a grandísima maioría somos solo turistas.


Pode ser que non quede outra opción para dinamizar e revitalizar vilas como Porto. Enchelas de visitantes. Pero hai que ser conscientes que se deixan cousas polo camiño.



No que se refire a lugares, máis que as súas archicoñecidos reclamos, gustame esa esencia tan recoñecible que ten, e a cantidade de recunchos especiais. 


Ademáis, estase resetaurando e recuperando (ao meu modo de ver) con respectando o conxunto e estructuras orixinais. 



Encantame camiñar pola súa rúa tipo: empedrada, inclinada, con esas caracteristicas fiestras portuguesas. 


Está bonito ir a recunchos anónimos, pero tamén facer o guiri nos sitios coñecidos, por suposto, 


Ponte don Luis, Estación de Sao Bento, Mecado Bolhao, Aliados, Sta Catarina, viños en Gaia, Torre dos Clerigos, Sé do Porto...


Está ben facer o guiri en boa compañia. E abusar un pouco da súa paciencia para quedarme a gusto fozando coa Leica.












Ata aquí a derradeira entrada sobre Porto.


Derradeira polo de agora...

Publicacións populares deste blog

Vietnam do Sur

Caos asiático. Escenarios de guerra. Calor tropical. O tráfico de Saigón Saigón Night Semáforo Pole position Delta do Mekong Cambiar Charlies por guiris Restos do Tornado Phu Quoc Duong Dong Faenar de noite Tormenta tropical Calquer occidental que pasase por Saigón seguro que, cando menos, quedou abraiado coa xungla de motos que circulan constantemente polas ruas (e beiraruas) desta cidade. A min foi o que máis me chamou a atención, e o que tentei captar en fotos. No Sur tamén resulta interesante percorrer e comprobar as secuelas da guerra. A de Vietnam foi a primeira confrontación retransmitida en imaxes, de feito hai fotos, como a da nena do Napalm, que axudaron a mudar a opinión pública estadounidense. Paréceme imprescindible o museo da guerra en Saigón. É duro de ver, pero penso que hai que ser conscientes do que supón o uso da forza, xa que as veces semella que se fala lixeiramente dos conflictos armados que está...

Dunas de Erg Cheggaga

Calor, vento e area.  Impoñente concentración de dunas cor tella, con tonalidades cambiantes según a hora do día.   Caras de luz e caras de sombra, divididas por aristas de liñas finas e sinuosas. Formas e tamaños diversos, texturas rugosas de pequenas ondas paralelas . Erg Cheggaga é un lugar especial. As dunad de Erg Cheggaga Sahara Vento e area   Gran duna O teu camiño Solpor Erg Cheggaga Subida a gran duna Luz, sombra e horizonte   Jam session na haima ​   As dunas de Erg Cheggaga (Ou Chegaga, Chigaga, Chegagga... según onde se mire) son un areal de 40x15 km ao sur de Marrocos, a poucos kilómetros de Arxelia. A un par de horas en 4x4 dende M´Hamid el Ghizlane polo oeste ou outras dúas horas ata Foum Zguid ao leste . As posibilidades que ofrecen á cámara son moitas. Conseguense distintas tonalidades, probando a con diferentes inclinacións do sol e xogando coa exposición e o balance de...

Ortigueira e arredores

Antes,  Ortigueira era coñecida polo seu festival. Agora,  coñecese polo seu festival, e por un banco. Porén,  Ortigueira e arredores sempre tiveron moito máis. Loiba Fuciño do Porco Luz do Norte Estaca de Bares Septentrional Herbeira Garita 613 metros sobre o nivel do mar Estrada DP-2205   Fotos tomadas en O Vicedo, Mañón, Ortigueira e Cariño.

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.

A Fraga de Moaña

A fraga de Moaña. Tan escondida e tan cercana, tan misteriosa e tan aberta. Tan recóndita e tan próxima. Na súa atmósfera envolvente agochanse recunchos tan máxicos como accesibles. So hai que ir ali a descubrilos.