Saltar ao contido principal

Retratos mamá

 


A miña nai fagolle moitas fotos. 

Moitas. 
Gustame aproveitar os paseos que dou con ela. 

E o que, sendo a cousa como é, se pode compartir. 
Sigo vendoa fotoxenica. 
As suas miradas as veces poden expresar desorientación.
 Ou despiste. 
Ou as dúas.
Pero ten uns ollos que sempre desprenden bondade. 
Eso de sempre.
Eso nunca se vai.






Publicacións populares deste blog

Cabo Estai

​​ "Mirando na rede, descubrín que - en Cabo Estai - hai un faro. Como pareceume xeitoso, decidín coller a bici e ir por alí a sacarlle algunha foto no solpor" Cabo Estai Os muros de Xunqueiro Pedras verdes O palco das Cíes O faro escondido Derradeiras luces da furna Cíes As escaleiras do faro de Cabo Estai ​ Cabo Estai é un deses sitios que sabes que está ahí pero que nunca lle da a un por visitar. Lembro que pasei por alí unha ou dúas veces, xa hai anos. A imaxe difusa que tiña na mente era de unha grande extensión sen un punto característico ou concreto onde poder ver o mar. Mirando na rede, descubrín que hai un faro. Como pareceume xeitoso, decidín coller a bici e ir por alí a sacarlle algunha foto no solpor. Para ir dando pedáis está un pouco lonxe, así que fun parando nas calas con rochas e algas, que van aparecendo cando se deixa atrás o rebumbio de Canido e vaise entrando na afastada zona resid...

A Devesa de Rogueira

Teixos, bidueiros, carballos, castiñeiros, piñeiros, acivros... A Devesa de Rogueira, en Folgoso do Courel, é un dos patrimonios naturais máis importantes que temos en Galicia. É un bosque único. A devesa de Rogueira As porteiras da Devesa Ata onde chega a nevoa Subindo pola Rogueira Bosque Verde T enebras da devesa Bosque branco Frozen Bidueiro Branco Pico Formigueiros sobre a devesa Bosque de fadas Moreda Bágoas do teixo Dentro da Devesa, avanzando superando o elevado desnivel, rodeado das súas árbores, un ten a sensación de estar nun conto de fadas, meigas, magos, ou trasnos. Absorbido polas árbores. Verdes saindo da aula da naureza de Moreda, e brancas asi que se sobrepasan os mil metros. Impresiona ver a nevoa (máis ben as nubes) colarse entre as follas das arbores.  As fotos son de Maio, pero luce moito máis en outono, co seu festival de cores, ou máis dentro do vran, cando o castiñe...

Alentejo. Almograve e Faro Sardao

 Recopilación de fotos dos cantíns próximos ao Faro Sardao, e a enorme praia de Almograve, onde gran multitude de xente se reune para ver o solpor

Baixamar

A Baixamar deixa ver formas que en outras horas do día estarían escondidas baixo a auga. Pedras grandes e verdes, ou pequenas e multicor, diferentes tipos de cunchas, caparazóns, ou pequenas lagoas que quedaron rezagadas da retirada do oceano.  Por estar mergullados, conservan as súas cores que se resaltan cando coincide co solpor. Asi pasa nas  praias de Xunqueiro, A Fonte ou Mourisca. Verde baixamar 1 Toralla Verde Baixamar 2 Reflexos Fochiños Ondas de area Ondas de area 2 Arco da vella sobre Samil Solpor de inverno Iceberg verde

Bretema nas Cíes

  Debido, imaxino, ao éxito das Illas Cíes agora está máis dificil conseguir praza para o camping. Hai que collelo con bastante tempo de anticipación. Así que pode pasar que, cando chega por fin o día de ir gozar das illas, toque temporal. Pódese pensar que é unha boa mala sorte: ter que pasar a tarde agotando as reservas da cantina do camping, achicar auga da tenda de campaña, esquecerse de ver estrelas, nin starlight, nin nada. A boa nova foi que o día seguinte do temporal, amenceu con sol. Polo menos iase secar a tenda.  Pero nin por esas: antes de que avanzara a mañá, chegou unha brétema marítima que impedía ver nada. Nin ir a praia, nin bañarse, porque había frío. Pois non queda outra que ir ata o faro de Cíes.  Quen ia pensar que, a metade de camiño iamos sobrepasar a nevoa, e camiñar sobre as nubes. E ver como as illas facían de barreira natural das nubes que non paraban de chegar dende o Atlántico. Polo de agora, as Cíes sempre compensan.