Saltar ao contido principal

Malta

Mestura entre África, Europa, e Inglaterra no medio do Mediterráneo.


malta blue grotto

Blue Grotto

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/60s f/13 ISO250



La valettta malta

Green Workers

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/5000s f/2.0 ISO100

B/N parcial con Gimp.


la valetta malta

Gargola. 

La Valetta

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 22mm 1/2500s f/3.8 ISO100



La valetta malta

Fonte de entrada na Valetta

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/250s f/11 ISO100


malta barcos Marsaxlokk pueblo

Marsaxlokk

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/5000s f/2.5 ISO100


comino malta blue lagoon

Blue Lagoon. 

Comino

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 25mm 1/640s f/8.0 ISO200


Ramla bay gozo malta

Tres Cores

 Ramla Bay. Gozo

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/2500s f/3.2 ISO200


La valetta mini malta

Rúas de La Valeetta

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 22mm 1/320s f/11 ISO100


ramla bay calypso cave malta gozo playa

Calypso Cave

Ramla Bay. Gozo

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 20mm 1/320s f/11 ISO200



Malta ten lugares ben fermosos, pero non a tranquilidade mínima para disfrutalos.

Xa é de por si unha illa moi densamente poboada, canto máis coa cantidade de turistas que viaxan a Malta buscando calor, augas turquesas ou aprender inglés. O turismo en masa, por desgraza, provoca, irremediablemente, feísmo. Tanto arquitectónico como de ambiente.

Se inda así faise un esforzo para vencer o axfisiante calor (menos mal que eu fun en outubro), tentando afastarse das atraccións turísticas nas que hai que facer cola para sacar unha foto (antiespontanea), hai cousas que paga a pena pararse a admirar. Tampouco hai que ser inxusto. Malta ten os cantis da costa medierranea, en descomposición continua, os azuis do mar, a cor tella da terra e a área…. E La Valetta. Unha elegante capital construida cara o mar, e na que as augas do Mediterráneo aparecen en cada esquina das súas rúas.


-x-

Mezcla entre África, Europa e Inglaterra en el medio del Mediterraneo 

Malta tiene lugars muy bonitos, pero no la tranquilidad suficiente para disfrutarlos.


Ya es de por sí una isla muy densamente poblada, más aún con la cantidad de turistas que la visitan buscando calor, aguas turquesas o aprender inglés. El turismo en masa, por desgracia, provoca irremediablemente feismo. Tanto arquitectónico como de ambiente.

Si aún así se hace un esfuerzo por vencer el calor axfisiante (menos mal que yo fui en Octubre), y se intenta alejarse de las atracciones turísticas en las que hay que hacer cola para sacar una foto (antiespontánea); hay cosas que vale la pena pararse a admirar, (tampoco hay que ser injusto). Malta tiene los acantilados de la costa mediterránea, en contínua descomposición, los azules del mar, el color teja de la arena de las playas... Y la Valetta. Una elegante capital construida cara el mar, y en la que las aguas del Mediterráneo aparecen a cada esquina de sus calles.

Publicacións populares deste blog

Camiño dos Faros. Cabo Vilán, a costa dos naufraxios

É dificil saber cal é a etapa máis fermosa do Camiño dos Faros. O que está claro é que o tramo de Cabo Vilán é dos máis espectaculares de toda a Costa da Morte. Monte Branco Praia do Trece Area A costa dos naufraxios Silueta de Faro Cabo Vilán Costa da Morte Eólico O Faro Figura impoñente Cabo Vilán O impresionante Monte Branco ten unhas vistas incribles da salvaxe praia do Trece. O Cemiterio dos ingleses lembra a tráxica historia do Serpent, un de tantos barcos naufragados nestas augas. De feito os veciños de Camariñas recibían (e reciben) a miudo regalos chegados do Atlántico. Latas de conserva, pinturas, algún fardo… Pero normalmente non soen ser agradables, como galletas de chapapote ou restos de barcos. Precisamente por esta negra historia, o faro de Cabo Vilán foi o primeiro en ser electrificado en España. Impoñente, a súa silueta inspira todo tipo de historias de treboadas e naufraxios. É iguas de carismático, ou máis, que o faro de...

Camiño dos Faros. Cabo da Nave e Fisterra

O Camiño dos Faros vai “in crescendo”, tamén dentro da derradeira etapa. O Sendeiro do Cabo da Nave é absolutamente espectacular. Non se queda atrás a chegada ao faro de Fisterra, cargada de simbolismo, cunhas vistas magníficas dende o monte Facho. Monte Castro Camiño dos Faros Primeira vista do Cabo da Nave Praia da Arnela Acercandose ao Cabo da Nave No interior do cabo da Nave Cantís Cabo da Nave Facho: derradeiro obstáculo Cabo da Nave e Praia Mar de Fora Fin do Camiño: Faro Finisterre Fisterra  Na miña opinión, paisaxisticamente falando, a parte final do Camiño dos Faros é a máis fermosa e auténtica. Hai poucas andainas nas que poidas caminar por carreiros desertos durante tanto tempo, coa única compaña do mar e o vento, sobre cantís onde rompen as ondas e gozando de paisaxes impresionantes. O Cabo da Nave é a guinda do Camiño. Este tramo pódese percorrer grazas a un pequeno sendeiro que acompaña a unha tubería de augas. Unha sorte. E, obviamente, os inventores do Cam...

Senda Camille: Bisaurín, Sarrios, Ibon Estaner

Cumio do Bisaurín Castillo de Acher e Secús Cores de montaña Vernera Sarrios. Ibon Biello Ibon de Estaner Senda de Camille Volta a Francia A subida ao Bisaurín require esforzo, pero a recompensa paga moito a pena. Dende o cumio máis alto destes Pirineos Occidentales a vista é 360 grados. Pódese admirar hacia o Norte o Castelo de Acher e as súas diferentes tonalidades, ademáis das augas Tortas e o coll d´Arlet, do primeiro día da senda de Camille. Ao Oeste está o veciño Pico Agüerri, que parecía imponente cando o bordeábamos por Taxeras, pero non tanto dende o Bisaurín. Hacia o Sur a vista exténdese ata os fins dos vales desta zona, e vilas que poderían ser a propia Jaca. E hacia o Leste a colección de cumios dos pirineos, que hai que coñecelos ben para diferencialos: Collarada, Balaitous, Monte Perdido, Vignemale… Como non é o meu caso, eu solo recoñezo o que está sempre omnipresente nesta zona: o Midi d´Osseau. Na derradeira etapa subese dende o refuxio de Lizara ata o porto de Verner...

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.

Camiño dos Faros. Ponteceso, Laxe, Camelle

As dunas de Ponteceso,as súas marismas, a peninsula de Laxe, onde o mar xa se pon serio, Soesto, Traba... e o emblemático Camelle. Areal de Ponteceso Nen@s na area Lingua da duna Marismas A forza do mar Pesca Insua de Laxe Faro de Laxe Praia dos cristáis O mar devolve todo Soesto Curiosas formas Camelle Neste tramo da ruta percorrese o maxestuoso areal de Ponteceso. O seu propio monte branco. Tras pasar unha longa etapa pola costa e interior de Cabana. Tramo non tan espectacular pero con visita ao Castro de Borneiro e o domen de Dombate.  O camiño dos faros chega a península de Laxe, na que destaca o seu faro. Sinxelo, pero nun emplazamento privilexiado. En Laxe tamén se pode atopar a curiosa praia dos cristais. Seica un barco con botellas naufragou cerca dela. E o mar devolve todo. Tanto que formou unha pequena praia que no canto de area ten cristais erosionados. A partir de ahí, destaca o espectacular peñón de Soesto, e a praia...