Saltar ao contido principal

Malta

Mestura entre África, Europa, e Inglaterra no medio do Mediterráneo.


malta blue grotto

Blue Grotto

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/60s f/13 ISO250



La valettta malta

Green Workers

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/5000s f/2.0 ISO100

B/N parcial con Gimp.


la valetta malta

Gargola. 

La Valetta

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 22mm 1/2500s f/3.8 ISO100



La valetta malta

Fonte de entrada na Valetta

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/250s f/11 ISO100


malta barcos Marsaxlokk pueblo

Marsaxlokk

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/5000s f/2.5 ISO100


comino malta blue lagoon

Blue Lagoon. 

Comino

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 25mm 1/640s f/8.0 ISO200


Ramla bay gozo malta

Tres Cores

 Ramla Bay. Gozo

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/2500s f/3.2 ISO200


La valetta mini malta

Rúas de La Valeetta

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 22mm 1/320s f/11 ISO100


ramla bay calypso cave malta gozo playa

Calypso Cave

Ramla Bay. Gozo

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 20mm 1/320s f/11 ISO200



Malta ten lugares ben fermosos, pero non a tranquilidade mínima para disfrutalos.

Xa é de por si unha illa moi densamente poboada, canto máis coa cantidade de turistas que viaxan a Malta buscando calor, augas turquesas ou aprender inglés. O turismo en masa, por desgraza, provoca, irremediablemente, feísmo. Tanto arquitectónico como de ambiente.

Se inda así faise un esforzo para vencer o axfisiante calor (menos mal que eu fun en outubro), tentando afastarse das atraccións turísticas nas que hai que facer cola para sacar unha foto (antiespontanea), hai cousas que paga a pena pararse a admirar. Tampouco hai que ser inxusto. Malta ten os cantis da costa medierranea, en descomposición continua, os azuis do mar, a cor tella da terra e a área…. E La Valetta. Unha elegante capital construida cara o mar, e na que as augas do Mediterráneo aparecen en cada esquina das súas rúas.


-x-

Mezcla entre África, Europa e Inglaterra en el medio del Mediterraneo 

Malta tiene lugars muy bonitos, pero no la tranquilidad suficiente para disfrutarlos.


Ya es de por sí una isla muy densamente poblada, más aún con la cantidad de turistas que la visitan buscando calor, aguas turquesas o aprender inglés. El turismo en masa, por desgracia, provoca irremediablemente feismo. Tanto arquitectónico como de ambiente.

Si aún así se hace un esfuerzo por vencer el calor axfisiante (menos mal que yo fui en Octubre), y se intenta alejarse de las atracciones turísticas en las que hay que hacer cola para sacar una foto (antiespontánea); hay cosas que vale la pena pararse a admirar, (tampoco hay que ser injusto). Malta tiene los acantilados de la costa mediterránea, en contínua descomposición, los azules del mar, el color teja de la arena de las playas... Y la Valetta. Una elegante capital construida cara el mar, y en la que las aguas del Mediterráneo aparecen a cada esquina de sus calles.

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!