Saltar ao contido principal

Malta

Mestura entre África, Europa, e Inglaterra no medio do Mediterráneo.


malta blue grotto

Blue Grotto

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/60s f/13 ISO250



La valettta malta

Green Workers

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/5000s f/2.0 ISO100

B/N parcial con Gimp.


la valetta malta

Gargola. 

La Valetta

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 22mm 1/2500s f/3.8 ISO100



La valetta malta

Fonte de entrada na Valetta

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/250s f/11 ISO100


malta barcos Marsaxlokk pueblo

Marsaxlokk

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/5000s f/2.5 ISO100


comino malta blue lagoon

Blue Lagoon. 

Comino

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 25mm 1/640s f/8.0 ISO200


Ramla bay gozo malta

Tres Cores

 Ramla Bay. Gozo

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8. 85mm 1/2500s f/3.2 ISO200


La valetta mini malta

Rúas de La Valeetta

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 22mm 1/320s f/11 ISO100


ramla bay calypso cave malta gozo playa

Calypso Cave

Ramla Bay. Gozo

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 20mm 1/320s f/11 ISO200



Malta ten lugares ben fermosos, pero non a tranquilidade mínima para disfrutalos.

Xa é de por si unha illa moi densamente poboada, canto máis coa cantidade de turistas que viaxan a Malta buscando calor, augas turquesas ou aprender inglés. O turismo en masa, por desgraza, provoca, irremediablemente, feísmo. Tanto arquitectónico como de ambiente.

Se inda así faise un esforzo para vencer o axfisiante calor (menos mal que eu fun en outubro), tentando afastarse das atraccións turísticas nas que hai que facer cola para sacar unha foto (antiespontanea), hai cousas que paga a pena pararse a admirar. Tampouco hai que ser inxusto. Malta ten os cantis da costa medierranea, en descomposición continua, os azuis do mar, a cor tella da terra e a área…. E La Valetta. Unha elegante capital construida cara o mar, e na que as augas do Mediterráneo aparecen en cada esquina das súas rúas.


-x-

Mezcla entre África, Europa e Inglaterra en el medio del Mediterraneo 

Malta tiene lugars muy bonitos, pero no la tranquilidad suficiente para disfrutarlos.


Ya es de por sí una isla muy densamente poblada, más aún con la cantidad de turistas que la visitan buscando calor, aguas turquesas o aprender inglés. El turismo en masa, por desgracia, provoca irremediablemente feismo. Tanto arquitectónico como de ambiente.

Si aún así se hace un esfuerzo por vencer el calor axfisiante (menos mal que yo fui en Octubre), y se intenta alejarse de las atracciones turísticas en las que hay que hacer cola para sacar una foto (antiespontánea); hay cosas que vale la pena pararse a admirar, (tampoco hay que ser injusto). Malta tiene los acantilados de la costa mediterránea, en contínua descomposición, los azules del mar, el color teja de la arena de las playas... Y la Valetta. Una elegante capital construida cara el mar, y en la que las aguas del Mediterráneo aparecen a cada esquina de sus calles.

Publicacións populares deste blog

Redes: Arrudos

O desfiladero de los Arrudos é unha das rutas máis carácteristicas do Parque Natural de Redes.  É longa e moi completa. paga moito a pena. O inicio (a saida dende Caleao) é sinxelamente espectacular. Vaise remontando o río, entre enormes parades de pedra e bosque, ata chegar as zonas altas do parque, xa moi preto de León. Unha vez arriba, bordeamos o Cascayón e temos unha panorámica preciosa de todas as montañas de Redes, Tiatordos, Canto de l'osu, peña del vientu (límite con León) e ao fondo de todo o macizon occidental de picos de europa, ou tamén chamado de Cornión, no que destaca Peña Santa (que eu saiba diferenciar dende lonxe) as formas sinuosas das crestas de redes son ben curiosas. A pega era que o día non acompañaba e facía un vento que case nos levaba voando. No canto de voltar directamente a pista que leva a infiesta, pódese pasar polo lago Ubales. É certo que a pista faise un pouco longa (máis ainda con vento e choiva que golpea na cara) pero as vistas outoñais de Astur...

La Fajana (outra volta)

 A verdade é que tanto me gustou esta lugar de La Palma, que non me chegou co primeiro post . Así que por non ser capaz de seleccionar, tiven que facer outro. Máis entradas sobre La Palma  aquí

Jaume Plensa

  Exposición do artista en Madrid, entre 2024 e parte do 2025.  Materia interior. Ainda que se saiba de arte ou non (como é o meu caso), penso que estas obras transmiten.  Gustoume moito o estilo, e a iluminación, que realzaba parte das figuras, e outras mantiñanas na penumbra.  Nunca fixera unha entrada dunha exposición, pero esta a verdade que me chamou a atención.  Probablemente as fotos non representen nin estean a altura da obra de Plensa, pero gustanme como quedaron. Todas as fotos desta entrada foron feitas coa Ricoh GRIIIx

Vial Bembrive - Beade: O que imos estragar

O Concello de Vigo ten previsto no novo Plan Xeral a construcción dun vial de 4 carrís entre Baruxáns e PSA: o Vial OP 010. Pasará por Bembrive, Beade, Castrelos e Matamá. Este conxunto de fotos foi tomado nos lugares que se verán afectados ou destruidos por este vial. A desfeita consiste, principalmente, nas casas da veciñanza. Unhas serán derrubadas, e outras quedarán desvirtuadas ao lado dunha via de alta capacidade. Pero por outra banda, están os pequenos bosques, regos, carreiros, paisaxes rurales. Recunchos especiales que Vigo ten tan preto pero que vai estragar ou deteriorar para sempre. Neste link do Wikiloc podedes atopar o trazado do vial e os lugares aquí reflexados. Bembrive (O trazado do vial dividirá en dous a parte da parroquia entre Baruxáns e o Eifonso) Eifonso (pasa por enriba do rego e próximo aos muiños) Beade - Relfas (pasa por enriba, dividirá os campos en 2) Beade - Saa (pasa polas pradeiras cercanas ao entorno do Barxa) Beade - baixo instituto  (Neste tramo...

Refuxio de Estagnous

Pernoctei neste refuxio durante a travesía de montaña Passaran.  É un aloxamento moi acolledor, con xente atendendo moi amable, e está nun lugar privilexiado.  Construiron este refuxio sobre o Etang Rond, e baixo o xigante Mont Vallier.  Un impoñente monte que ten un glaciar na súa cara norte, ainda que moi pequecho e posiblemente en camiño de desaparición no vran. Pero o máis chamativo de Estagnous son as vistas do solpor. De feito creo que a cena é algo antes para que dea tempo de sair a admiralo. Bueno, creo, non sei se é así ou se sain eu antes a velo. Sexa dun xeito ou de outro, deu tempo a que todo o mundo puidera gozar coas vistas.  Creo que é dos solpores máis chulos que vin dende un refuxio.  Comparable ao de Collado Jermoso, ou Niu d´ a. Aliga Ademáis a nevoa que entraba e saia do val facía a o ambiente da estampa ainda máis especial. Asi que farteime a facer fotos. Costoume facer selección :-) Máis entradas do Passaran  Aquí