Saltar ao contido principal

Ulster (2)

As curiosas formacións da calzada dos xigantes (Giants Causeway) é un dos lugares máis fermosos de Irlanda do Norte, orgullo do Ulster. Todo o contrario que o domingo sangriento, (Bloody Sunday) que tivo lugar en Derry e que é unha das páxinas vergoñentas da historia recente do país.


-x-
Las curiosas formaciones de la calzadad de los gigantes (Giants Causeway) es uno de los lugares más bonitos de Irlanda del Norte, es el orgullo del Ulster. Todo lo contrario que el recordado domingo sangrienteo (Bloody Sunday) que tuvo lugar en Derry y que es una de las páginas más vergonzosas de la historia reciente del país.



Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
O mar dos xigantes


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
Chimney Stacks
Giants Causeway


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
A bahia dos xigantes


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
Formas basalticas


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
Ás que lles importan ben pouco os xigantes


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
O verde e o mar

A calzada dos xigantes é un conxunto de fomacións basalticas, de pedras con formas hexagonáis formadas polo rápido enfriamento de lava volcánica. O nome ven das lendas que explican a súa orixe: dous xigantes, un escocés, da illa de Staffa, e outro irlandés, que andaban a lea. Un deles construiu unha ponte de pedras para ir derrotar o outro, e ao non conseguir vencelo, pisou ben forte mentres escapaba para desfacer o paso e non ser perseguido.

A zona é espectacular. Preciosa de camiñar durante o longo solpor Irlandés. Se hai sorte e a choiva respecta.


-x-

La calzada de los gigantes es un conjunto de formaciones basálticas, de piedras con formas hexagonales que nacieraon a partir de un rápido enfriamiento de lava volcánica. El nombre le viene de las leyendas que explican su origen: Dos gigantes, uno escocés, de la isla de Staffa, y el otro irlandés, estabna peleados. Uno de ellos construyó un puente de piedras par ir a derrotar al otro, y al no conseguir vencerlo, pisó bien fuerte al escapar para deshacer el paso y no ser perseguido.
La zona es espectacular. Es muy bonito caminar durante la larga puesta de sol irlandesa. Si hay suerte y la lluvia respeta.



Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Novas cores en Derry


Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Free Derry


Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Lembranza do Bloody Sunday


Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Murallas de Derry

Derry, chamada Londonderry polos ingleses, e para contentar as partes acordouse que oficialmente sexa “Derry – Londonderry”, é un deses lugares que ten a súa historia ben presente. Para non volver a repetila. Ao ser cidade fronteiriza con Irlanda Eire, o movemento pola separación do Reino Unido sempre foi importante nesta vila. Aquel domingo de 1972 quedou gravado para a cidade, e para toda Irlanda.

A xornada comezou cunha manifestación pacífica no barrio católico, convocada pola asociación dos dereitos civís, que loitaba contra as discriminacións que sufrian os católicos no Ulster. O motivo da protesta era a detención de xustificación dubidosa de personas acusadas de pertencer ao IRA. Previamente, montaranse barricadas arredor do barrio católico, autoproclamado como Free Derry.



O domingo sangriento de Derry marcou un antes e un despois no conflicto do Ulster. Anos despois, os irlandeses U2 lembraron aquel día co seu coñecido tema “Bloody Sundey”



Durante a marcha, decidiuse saltar a prohibición de non entrar en zona protestante. Foi cando alguns manifestantes comezaron a tirar pedras contra a policía, que empezou a repeler á xente con gas e balas de goma. O primeiro batallón de paracaidistas do exército británico, que estaba desplazado para a ocasión, respondendo a un suposto ataque armado (que resultou posteriormente falso), disparou contra os manifestantes matando a catorce persoas. O resultado: recrudecemento do problema, reforzamento interno do IRA, escalada da tensión ata o punto de chegar a falarse de posible guerra anglo – irlandesa. A represión nunca soluciona problemas políticos. O goberno inglés non recoñeceu o erro ata 2010. Máis vale tarde.



Hoxe en día mantense os barrios Católicos e protestantes. Pero as fronteras non parecen tan severas como antes. Murales e paneles mostran a represión e torturas sufridas polos militantes do IRA. Coma un museo en plena rúa. Ainda que hai imáxes que non son agradables de ver, non creo que sexa malo que a xente saiba o que conleva solucionar os problemas de forma violenta.

Polo demáis, Derry e unha vila moi agradable de pasear, cunha muralla entera que rodea o centro e coa distinción de barrios ainda presente na actualidade. Pero co problema da convivencia católico protestante aparentemente solucionado.



-x-



Derry, llamada Londonderry por los ingleses, y para contentar a las partes se acordó que oficialmente sea “Derry – Londondery”, es uno de esos lugares que tiene su historia bien presente. Para no volver a repetirla.  Al ser ciudad fronteriza con Irlanda Eire, el movimiento por la separación del Reino Unido siempre fue importante en esta ciudad. Aquel domingo de 1972 quedó grabado para la ciudad, y para toda Irlanda.



La jornada comenzó con una manifestación pacífica en el barrio católico. Fue convocada por la asociación de los derechos civiles, contraria a a las discriminaciones que sufrían los católicos en el Ulster. El motivo de la protesta era la detención de justificación dudosa de personas acusadas de pertenecer al IRA. Previamente, se montaron barricadas alrededor del barrio católico, autoproclamado como “Free Derry”



El domingo Sangriento de Derry marcó un antes y un despues en el conflicto del Ulster. Años después, los irlandeses U2 recordaron aquel día con su conocido tema “Bloody Sunday”



Durante la marcha, los convocantes decidieron saltarse la prohibición de entrar en zona protestante. Fue cuando algunos manifestantes comenzaron a tirar piedras contra la policía, que empezó a repeler a la gente con gas y balas de goma. El primer batallón de paracaidistas del ejército británico, que estaba desplegado para la ocasión, respondió a un supuesto ataque armado (que posteriormente resultó ser falso). Disparó contra los manifestantes, matando a 14 personas. El resultado: recrudecimiento del problema, reforzamiento interno del IRA (en épocas bajas antes de los hechos), subida de la tensión hasta el punto de llegar a hablarse de una posible guerra anglo-irlandesa. La represión nunca soluciona problemas políticos. El gobierno inglés reconoció el error en 2010. Más vale tarde…



Hoy en día se mantienen los barrios católico y protestante. Pero las fronteras no son físicas ni son tan severas como antes. Murales y paneles informativos muestran la represión sobre la población y torturas sufridas por militantes del IRA. Como un museo en plena calle. Aunque hay imágenes dura de ver, no creo que sea malo que la gente sepa lo que conlleva solucionar problemas de forma violenta.
Por lo demás, Derry es una ciudad muy agradable de pasear, con una muralla entera que rodea el centro y con la distinción de barrios aun presente en la actualidad. Y con el problema de convivencia aparentemente solucionado.

Publicacións populares deste blog

Camiño dos Faros. Cabo Vilán, a costa dos naufraxios

É dificil saber cal é a etapa máis fermosa do Camiño dos Faros. O que está claro é que o tramo de Cabo Vilán é dos máis espectaculares de toda a Costa da Morte. Monte Branco Praia do Trece Area A costa dos naufraxios Silueta de Faro Cabo Vilán Costa da Morte Eólico O Faro Figura impoñente Cabo Vilán O impresionante Monte Branco ten unhas vistas incribles da salvaxe praia do Trece. O Cemiterio dos ingleses lembra a tráxica historia do Serpent, un de tantos barcos naufragados nestas augas. De feito os veciños de Camariñas recibían (e reciben) a miudo regalos chegados do Atlántico. Latas de conserva, pinturas, algún fardo… Pero normalmente non soen ser agradables, como galletas de chapapote ou restos de barcos. Precisamente por esta negra historia, o faro de Cabo Vilán foi o primeiro en ser electrificado en España. Impoñente, a súa silueta inspira todo tipo de historias de treboadas e naufraxios. É iguas de carismático, ou máis, que o faro de...

Paseo polos montes de Coruxo e Saiáns

Levaba un tempo sen publicar nada. Quería retomalo un día (ou mes) de estos. Pero non dou sacado moito tempo. Gosto máis de facer fotos que de escollelas e publicalas (...) Pero un día destes que saín a dar un garbeo polos montes de Coruxo e Saiáns (un día de moitos, quen mire un pouco este blog pode comprobalo, calquera tarde é boa para estar entre os bosques despois do traballo), pareceume que estaba todo tan fermoso que me deu por compartilo. Ademáis coincidíu que chovía, aos poucos, co que estaba eu so.  Tiven sorte porque daban moita máis choiva que a que realmente caeu, e supoño que eso botou para atrás ao resto da xente. Que tampouco pasa nada se me atopo con xente, pero sempre lle da un encanto especial. Tampouco é por ponerme intenso, é máis propicio a evadirse do ruido da cidade. Bueno, e non paso vergoña se alguén me ve poñendo o minitripode e correndo para posar. Non é por facer o instagramer, é porque me parece que hai fotos de paisaxes que gañan si se empatiza cun esp...

Vial Bembrive - Beade: O que imos estragar

O Concello de Vigo ten previsto no novo Plan Xeral a construcción dun vial de 4 carrís entre Baruxáns e PSA: o Vial OP 010. Pasará por Bembrive, Beade, Castrelos e Matamá. Este conxunto de fotos foi tomado nos lugares que se verán afectados ou destruidos por este vial. A desfeita consiste, principalmente, nas casas da veciñanza. Unhas serán derrubadas, e outras quedarán desvirtuadas ao lado dunha via de alta capacidade. Pero por outra banda, están os pequenos bosques, regos, carreiros, paisaxes rurales. Recunchos especiales que Vigo ten tan preto pero que vai estragar ou deteriorar para sempre. Neste link do Wikiloc podedes atopar o trazado do vial e os lugares aquí reflexados. Bembrive (O trazado do vial dividirá en dous a parte da parroquia entre Baruxáns e o Eifonso) Eifonso (pasa por enriba do rego e próximo aos muiños) Beade - Relfas (pasa por enriba, dividirá os campos en 2) Beade - Saa (pasa polas pradeiras cercanas ao entorno do Barxa) Beade - baixo instituto  (Neste tramo...

Medellín e Guatapé

  Imaxes da miña visita a barriada "Comuna 13" de Medellín e o peñón de Guatapé. Pacha Mama A cidade de Medellín e ben coñecida polas historias do Cartel e de Pablo Escobar. Antes da viaxe a Colombia, non coñecía a outra vertente oscura e violenta, a das bandas nos barrios. A comuna 13 é un barrio periférico, o cal, precisamente pola súa rápida conexión con alguna estrada de saida / entrada de Medellín, resultou ser lugar estratéxico para a entrada de mercancía na capital de Antioquia. Praza Botero Esto fixo que as bandas controlaran esta comuna, na que vivían 130000 personas, distribuida en 21 barrios. Facían a lei, podían xulgar sen xuizo por vestimenta ou por consumir drogas. Como organizacións mafiosas, as personas que non lles axudaban eran expulsadas ou asinadas.  Había mortos de seguido debidos as pelexas entre bandas polo control.  Colibrís A situación de descontrol gubernamental era tal, que tiveron que facer duas incursión militares.  A primeira foi a chama...

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.