Saltar ao contido principal

Ulster (2)

As curiosas formacións da calzada dos xigantes (Giants Causeway) é un dos lugares máis fermosos de Irlanda do Norte, orgullo do Ulster. Todo o contrario que o domingo sangriento, (Bloody Sunday) que tivo lugar en Derry e que é unha das páxinas vergoñentas da historia recente do país.


-x-
Las curiosas formaciones de la calzadad de los gigantes (Giants Causeway) es uno de los lugares más bonitos de Irlanda del Norte, es el orgullo del Ulster. Todo lo contrario que el recordado domingo sangrienteo (Bloody Sunday) que tuvo lugar en Derry y que es una de las páginas más vergonzosas de la historia reciente del país.



Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
O mar dos xigantes


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
Chimney Stacks
Giants Causeway


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
A bahia dos xigantes


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
Formas basalticas


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
Ás que lles importan ben pouco os xigantes


Calzada de los gigantes Giants Causeway Ulster ireland
O verde e o mar

A calzada dos xigantes é un conxunto de fomacións basalticas, de pedras con formas hexagonáis formadas polo rápido enfriamento de lava volcánica. O nome ven das lendas que explican a súa orixe: dous xigantes, un escocés, da illa de Staffa, e outro irlandés, que andaban a lea. Un deles construiu unha ponte de pedras para ir derrotar o outro, e ao non conseguir vencelo, pisou ben forte mentres escapaba para desfacer o paso e non ser perseguido.

A zona é espectacular. Preciosa de camiñar durante o longo solpor Irlandés. Se hai sorte e a choiva respecta.


-x-

La calzada de los gigantes es un conjunto de formaciones basálticas, de piedras con formas hexagonales que nacieraon a partir de un rápido enfriamiento de lava volcánica. El nombre le viene de las leyendas que explican su origen: Dos gigantes, uno escocés, de la isla de Staffa, y el otro irlandés, estabna peleados. Uno de ellos construyó un puente de piedras par ir a derrotar al otro, y al no conseguir vencerlo, pisó bien fuerte al escapar para deshacer el paso y no ser perseguido.
La zona es espectacular. Es muy bonito caminar durante la larga puesta de sol irlandesa. Si hay suerte y la lluvia respeta.



Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Novas cores en Derry


Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Free Derry


Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Lembranza do Bloody Sunday


Derry londoderry bloody sunday ireland ulster
Murallas de Derry

Derry, chamada Londonderry polos ingleses, e para contentar as partes acordouse que oficialmente sexa “Derry – Londonderry”, é un deses lugares que ten a súa historia ben presente. Para non volver a repetila. Ao ser cidade fronteiriza con Irlanda Eire, o movemento pola separación do Reino Unido sempre foi importante nesta vila. Aquel domingo de 1972 quedou gravado para a cidade, e para toda Irlanda.

A xornada comezou cunha manifestación pacífica no barrio católico, convocada pola asociación dos dereitos civís, que loitaba contra as discriminacións que sufrian os católicos no Ulster. O motivo da protesta era a detención de xustificación dubidosa de personas acusadas de pertencer ao IRA. Previamente, montaranse barricadas arredor do barrio católico, autoproclamado como Free Derry.



O domingo sangriento de Derry marcou un antes e un despois no conflicto do Ulster. Anos despois, os irlandeses U2 lembraron aquel día co seu coñecido tema “Bloody Sundey”



Durante a marcha, decidiuse saltar a prohibición de non entrar en zona protestante. Foi cando alguns manifestantes comezaron a tirar pedras contra a policía, que empezou a repeler á xente con gas e balas de goma. O primeiro batallón de paracaidistas do exército británico, que estaba desplazado para a ocasión, respondendo a un suposto ataque armado (que resultou posteriormente falso), disparou contra os manifestantes matando a catorce persoas. O resultado: recrudecemento do problema, reforzamento interno do IRA, escalada da tensión ata o punto de chegar a falarse de posible guerra anglo – irlandesa. A represión nunca soluciona problemas políticos. O goberno inglés non recoñeceu o erro ata 2010. Máis vale tarde.



Hoxe en día mantense os barrios Católicos e protestantes. Pero as fronteras non parecen tan severas como antes. Murales e paneles mostran a represión e torturas sufridas polos militantes do IRA. Coma un museo en plena rúa. Ainda que hai imáxes que non son agradables de ver, non creo que sexa malo que a xente saiba o que conleva solucionar os problemas de forma violenta.

Polo demáis, Derry e unha vila moi agradable de pasear, cunha muralla entera que rodea o centro e coa distinción de barrios ainda presente na actualidade. Pero co problema da convivencia católico protestante aparentemente solucionado.



-x-



Derry, llamada Londonderry por los ingleses, y para contentar a las partes se acordó que oficialmente sea “Derry – Londondery”, es uno de esos lugares que tiene su historia bien presente. Para no volver a repetirla.  Al ser ciudad fronteriza con Irlanda Eire, el movimiento por la separación del Reino Unido siempre fue importante en esta ciudad. Aquel domingo de 1972 quedó grabado para la ciudad, y para toda Irlanda.



La jornada comenzó con una manifestación pacífica en el barrio católico. Fue convocada por la asociación de los derechos civiles, contraria a a las discriminaciones que sufrían los católicos en el Ulster. El motivo de la protesta era la detención de justificación dudosa de personas acusadas de pertenecer al IRA. Previamente, se montaron barricadas alrededor del barrio católico, autoproclamado como “Free Derry”



El domingo Sangriento de Derry marcó un antes y un despues en el conflicto del Ulster. Años después, los irlandeses U2 recordaron aquel día con su conocido tema “Bloody Sunday”



Durante la marcha, los convocantes decidieron saltarse la prohibición de entrar en zona protestante. Fue cuando algunos manifestantes comenzaron a tirar piedras contra la policía, que empezó a repeler a la gente con gas y balas de goma. El primer batallón de paracaidistas del ejército británico, que estaba desplegado para la ocasión, respondió a un supuesto ataque armado (que posteriormente resultó ser falso). Disparó contra los manifestantes, matando a 14 personas. El resultado: recrudecimiento del problema, reforzamiento interno del IRA (en épocas bajas antes de los hechos), subida de la tensión hasta el punto de llegar a hablarse de una posible guerra anglo-irlandesa. La represión nunca soluciona problemas políticos. El gobierno inglés reconoció el error en 2010. Más vale tarde…



Hoy en día se mantienen los barrios católico y protestante. Pero las fronteras no son físicas ni son tan severas como antes. Murales y paneles informativos muestran la represión sobre la población y torturas sufridas por militantes del IRA. Como un museo en plena calle. Aunque hay imágenes dura de ver, no creo que sea malo que la gente sepa lo que conlleva solucionar problemas de forma violenta.
Por lo demás, Derry es una ciudad muy agradable de pasear, con una muralla entera que rodea el centro y con la distinción de barrios aun presente en la actualidad. Y con el problema de convivencia aparentemente solucionado.

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!