Hai días nos que a névoa se extende pola ría de Vigo, pero non é alta dabondo para cubrir os montes da contorna. Neses días, ao subir polos bosques de Saians e San Miguel, ao alzanzar o límite da brétema, as escenas que aparecen resultan ben curiosas.
A choiva e a névoa pechada, na que os eucaliptos resultan ainda máis tétricos, dan paso aos raios de Sol cando se vai gañando altura
O sol tenta colarse entre as ramas das arbores, mentres a capa de neboa que envolve todo realza os raios de luz, creando unha atmósfera case de conto.
 |
| Lendas do bosque |
 |
| Camiñando entre nevoas |
 |
| Inicio |
 |
| Invasores escondidos |
 |
| Raios |
 |
| Choiva, charcos e eucaliptos |
 |
| Atmósfera de conto |
 |
| Luces entre arbores |
 |
| Os que saen coa auga |