Saltar ao contido principal

O Parque García Picher

Este pequeno parque está ao lado da praza da Industria conservera. 

Non é o máis fermoso de Vigo.



Tampouco é o que ten máis árbores 


Pero cumple perfectamente a súa función.

é un espazo onde airearse, atoparse, ou sacar os cans. Ten tamén parque infantil e onde xogar a pelota

Tamén serve para atopar sombra no vran, que tal e como está o clima e a cidade boa falla fai.


A veciñanza está contenta co seu estado actual.




Quizáis sería bo algo máis de limpeza mantemento en certas ocasións. Supoño que depende dos recursos disponibles.

Porén, hai un proxecto para mudalo por completo



Cambiar a masa arbórea por outra, e instalar un parque infantil


Eliminar o actual, e cambialo por un enorme con torres de xogo inspiradas nas guindastres, en homenaxe a industria

Pero claro, as novas arbores non van dar a mesma sombra que as actuais. Por moito que se repoñan nunca vai ser o mismo. A sombra tarda anos en xerarse.


Penso que é evidente. Hai que pensar moi moito antes de cortar unha arbore na cidade. Son valiosas e escasas.

Ademáis, teñen a súa función. Tanto para insectos como para paxaros. O ser humano non é o único nas cidades, e as especies animáis teñen unha labor moi importante da que tamén nos beneficiamos.

A homenaxe a industria está moi ben. Pero quizáis xa chegue que as crianzas xoguen coas guindastres ao fondo. Non é necesario que suban por unha imitación delas.

E eso dos parques infantís temáticos que tanto proliferan... eu son dos que pensa que unha herba e uns columpios estimulan máis a imaxinación. Pero é outro tema e é a miña opinión.

Máis aló de estas consideracións, das que se pode estar a favor ou en contra

O que canta de todo esto é que se a veciñanza está contenta co que ten, ou propon algunas modificacións, pero non está de acordo con reemplazalo por completo...


Non debería quizáis ser escoitada?

Fixeron as suas movilizacións e os seus intentos de trasladar outra proposta, pero coido que a veciñanza non foi atendida ou recibida



Tamén canta, porque a democracia é partipar, non solo votar cada catro anos. E xa que agora todo o mundo tiramos polo pasotismo, creo que está ben que haxa xente que queira aportar.

Si, ofrecer alternativas e prantexar alternativas é facer política, pero non ter cor político. que son cousas ben diferentes.

Ainda non está nada feito, pode que a administración escoite.

Ou pode que non. Veremos.




Todas as fotos desta entrada foron tomadas no Parque García Picher. Praza da industria conservera, Vigo

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!