Saltar ao contido principal

VietNam Sa Pa (1)



Terras de Sa Pa. 

Norte de Vietnam.
Etnias e paisaxes.
Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. arrozal inundado
Terrazas asolagadas
- Giang Ta Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Camiñantes das terrazas de Su Pan



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. niños

Vendo xogar ós nenos

- Lao Chai -

Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Nubes e arrozais
- Giang Ta Chai -


Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. buey niños

Levando o boi

- Ta Van -


Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.

As pirámides do arroz

- Lao Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. niña sonrisa
Sorriso
- Giang Ta Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. madre dao
Nai Dao
- Ta Van -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. niños jugando en el arrozal
Xogos no arrozal
- Su Pan -
Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Sol e sombra
- Giang Ta Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. sapa
Baixada a Ban Ho
- Su Pan -


Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Boi no arrozal
- Lao Chai -
Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Carga
Giang Ta Chai


Sapa (ou Sa Pa, como se di en Viet Nam) está a 8 horas en tren e unha e media de autobús de Ha Noi. É unha rexión famosa polos seus campos de cultivos de arroz. Ao estar sobre colinas, forman escalons, balcóns, ou socalcos para poder reter a auga e facer crecer o cereal.

Estes escalóns fan unhas formas verdadeiramente curiosas, moi fermosas de ver. O ideal é admiralas antes da recollida, que é en Outubro, cando as ladeiras son pirámides verdes e hai bo tempo. Eu fun xusto despois, en Decembro, con moito máis risco de frío e choiva. 

Maila non ir no momento exacto, a paisaxe cautiva igualmente, as terrazas estaban asolagadas de auga, facendo reflexos coas nubes, e os balcóns, inda que secos e sen follas de arroz, tiñan matices de cores que facían o paisaxe igualmente impresionante.

Neste primeiro grupo de fotos, aparecen as paisaxes máis cercanas á poboación de Sa Pa, e xente da etnia maioritaria da rexión, a Hmong o Miao, e tamén da Dao (moi parecida a Hmong, pero visten tradicionalmente de vermello). As poboacións percorridas con guia local son Sa Pa, Lao Chai, Ta Van, Su Pan e Giang Ta Chai.

Non fixen fotos na vila de Sa Pa (pareceume sobreedificada e moi explotada), a maior parte das imaxes que aparecen aquí foron tomadas nos camiños que baixan o val entre arrozais, que unen as outras vilas secundarias.



Publicacións populares deste blog

Camiño dos Faros. Cabo Vilán, a costa dos naufraxios

É dificil saber cal é a etapa máis fermosa do Camiño dos Faros. O que está claro é que o tramo de Cabo Vilán é dos máis espectaculares de toda a Costa da Morte. Monte Branco Praia do Trece Area A costa dos naufraxios Silueta de Faro Cabo Vilán Costa da Morte Eólico O Faro Figura impoñente Cabo Vilán O impresionante Monte Branco ten unhas vistas incribles da salvaxe praia do Trece. O Cemiterio dos ingleses lembra a tráxica historia do Serpent, un de tantos barcos naufragados nestas augas. De feito os veciños de Camariñas recibían (e reciben) a miudo regalos chegados do Atlántico. Latas de conserva, pinturas, algún fardo… Pero normalmente non soen ser agradables, como galletas de chapapote ou restos de barcos. Precisamente por esta negra historia, o faro de Cabo Vilán foi o primeiro en ser electrificado en España. Impoñente, a súa silueta inspira todo tipo de historias de treboadas e naufraxios. É iguas de carismático, ou máis, que o faro de...

Camiño dos Faros. Cabo da Nave e Fisterra

O Camiño dos Faros vai “in crescendo”, tamén dentro da derradeira etapa. O Sendeiro do Cabo da Nave é absolutamente espectacular. Non se queda atrás a chegada ao faro de Fisterra, cargada de simbolismo, cunhas vistas magníficas dende o monte Facho. Monte Castro Camiño dos Faros Primeira vista do Cabo da Nave Praia da Arnela Acercandose ao Cabo da Nave No interior do cabo da Nave Cantís Cabo da Nave Facho: derradeiro obstáculo Cabo da Nave e Praia Mar de Fora Fin do Camiño: Faro Finisterre Fisterra  Na miña opinión, paisaxisticamente falando, a parte final do Camiño dos Faros é a máis fermosa e auténtica. Hai poucas andainas nas que poidas caminar por carreiros desertos durante tanto tempo, coa única compaña do mar e o vento, sobre cantís onde rompen as ondas e gozando de paisaxes impresionantes. O Cabo da Nave é a guinda do Camiño. Este tramo pódese percorrer grazas a un pequeno sendeiro que acompaña a unha tubería de augas. Unha sorte. E, obviamente, os inventores do Cam...

Senda Camille: Bisaurín, Sarrios, Ibon Estaner

Cumio do Bisaurín Castillo de Acher e Secús Cores de montaña Vernera Sarrios. Ibon Biello Ibon de Estaner Senda de Camille Volta a Francia A subida ao Bisaurín require esforzo, pero a recompensa paga moito a pena. Dende o cumio máis alto destes Pirineos Occidentales a vista é 360 grados. Pódese admirar hacia o Norte o Castelo de Acher e as súas diferentes tonalidades, ademáis das augas Tortas e o coll d´Arlet, do primeiro día da senda de Camille. Ao Oeste está o veciño Pico Agüerri, que parecía imponente cando o bordeábamos por Taxeras, pero non tanto dende o Bisaurín. Hacia o Sur a vista exténdese ata os fins dos vales desta zona, e vilas que poderían ser a propia Jaca. E hacia o Leste a colección de cumios dos pirineos, que hai que coñecelos ben para diferencialos: Collarada, Balaitous, Monte Perdido, Vignemale… Como non é o meu caso, eu solo recoñezo o que está sempre omnipresente nesta zona: o Midi d´Osseau. Na derradeira etapa subese dende o refuxio de Lizara ata o porto de Verner...

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.

Camiño dos Faros. Ponteceso, Laxe, Camelle

As dunas de Ponteceso,as súas marismas, a peninsula de Laxe, onde o mar xa se pon serio, Soesto, Traba... e o emblemático Camelle. Areal de Ponteceso Nen@s na area Lingua da duna Marismas A forza do mar Pesca Insua de Laxe Faro de Laxe Praia dos cristáis O mar devolve todo Soesto Curiosas formas Camelle Neste tramo da ruta percorrese o maxestuoso areal de Ponteceso. O seu propio monte branco. Tras pasar unha longa etapa pola costa e interior de Cabana. Tramo non tan espectacular pero con visita ao Castro de Borneiro e o domen de Dombate.  O camiño dos faros chega a península de Laxe, na que destaca o seu faro. Sinxelo, pero nun emplazamento privilexiado. En Laxe tamén se pode atopar a curiosa praia dos cristais. Seica un barco con botellas naufragou cerca dela. E o mar devolve todo. Tanto que formou unha pequena praia que no canto de area ten cristais erosionados. A partir de ahí, destaca o espectacular peñón de Soesto, e a praia...