Saltar ao contido principal

VietNam Sa Pa (1)



Terras de Sa Pa. 

Norte de Vietnam.
Etnias e paisaxes.
Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. arrozal inundado
Terrazas asolagadas
- Giang Ta Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Camiñantes das terrazas de Su Pan



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. niños

Vendo xogar ós nenos

- Lao Chai -

Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Nubes e arrozais
- Giang Ta Chai -


Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. buey niños

Levando o boi

- Ta Van -


Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.

As pirámides do arroz

- Lao Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. niña sonrisa
Sorriso
- Giang Ta Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. madre dao
Nai Dao
- Ta Van -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. niños jugando en el arrozal
Xogos no arrozal
- Su Pan -
Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Sol e sombra
- Giang Ta Chai -



Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai. sapa
Baixada a Ban Ho
- Su Pan -


Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Boi no arrozal
- Lao Chai -
Sapa Vietnam Dao Hmong arrozal arroz Sa Pa Lao Chai Ta Van Su Pan Giang Ta Chai.
Carga
Giang Ta Chai


Sapa (ou Sa Pa, como se di en Viet Nam) está a 8 horas en tren e unha e media de autobús de Ha Noi. É unha rexión famosa polos seus campos de cultivos de arroz. Ao estar sobre colinas, forman escalons, balcóns, ou socalcos para poder reter a auga e facer crecer o cereal.

Estes escalóns fan unhas formas verdadeiramente curiosas, moi fermosas de ver. O ideal é admiralas antes da recollida, que é en Outubro, cando as ladeiras son pirámides verdes e hai bo tempo. Eu fun xusto despois, en Decembro, con moito máis risco de frío e choiva. 

Maila non ir no momento exacto, a paisaxe cautiva igualmente, as terrazas estaban asolagadas de auga, facendo reflexos coas nubes, e os balcóns, inda que secos e sen follas de arroz, tiñan matices de cores que facían o paisaxe igualmente impresionante.

Neste primeiro grupo de fotos, aparecen as paisaxes máis cercanas á poboación de Sa Pa, e xente da etnia maioritaria da rexión, a Hmong o Miao, e tamén da Dao (moi parecida a Hmong, pero visten tradicionalmente de vermello). As poboacións percorridas con guia local son Sa Pa, Lao Chai, Ta Van, Su Pan e Giang Ta Chai.

Non fixen fotos na vila de Sa Pa (pareceume sobreedificada e moi explotada), a maior parte das imaxes que aparecen aquí foron tomadas nos camiños que baixan o val entre arrozais, que unen as outras vilas secundarias.



Publicacións populares deste blog

Redes: Arrudos

O desfiladero de los Arrudos é unha das rutas máis carácteristicas do Parque Natural de Redes.  É longa e moi completa. paga moito a pena. O inicio (a saida dende Caleao) é sinxelamente espectacular. Vaise remontando o río, entre enormes parades de pedra e bosque, ata chegar as zonas altas do parque, xa moi preto de León. Unha vez arriba, bordeamos o Cascayón e temos unha panorámica preciosa de todas as montañas de Redes, Tiatordos, Canto de l'osu, peña del vientu (límite con León) e ao fondo de todo o macizon occidental de picos de europa, ou tamén chamado de Cornión, no que destaca Peña Santa (que eu saiba diferenciar dende lonxe) as formas sinuosas das crestas de redes son ben curiosas. A pega era que o día non acompañaba e facía un vento que case nos levaba voando. No canto de voltar directamente a pista que leva a infiesta, pódese pasar polo lago Ubales. É certo que a pista faise un pouco longa (máis ainda con vento e choiva que golpea na cara) pero as vistas outoñais de Astur...

La Fajana (outra volta)

 A verdade é que tanto me gustou esta lugar de La Palma, que non me chegou co primeiro post . Así que por non ser capaz de seleccionar, tiven que facer outro. Máis entradas sobre La Palma  aquí

Jaume Plensa

  Exposición do artista en Madrid, entre 2024 e parte do 2025.  Materia interior. Ainda que se saiba de arte ou non (como é o meu caso), penso que estas obras transmiten.  Gustoume moito o estilo, e a iluminación, que realzaba parte das figuras, e outras mantiñanas na penumbra.  Nunca fixera unha entrada dunha exposición, pero esta a verdade que me chamou a atención.  Probablemente as fotos non representen nin estean a altura da obra de Plensa, pero gustanme como quedaron. Todas as fotos desta entrada foron feitas coa Ricoh GRIIIx

Vial Bembrive - Beade: O que imos estragar

O Concello de Vigo ten previsto no novo Plan Xeral a construcción dun vial de 4 carrís entre Baruxáns e PSA: o Vial OP 010. Pasará por Bembrive, Beade, Castrelos e Matamá. Este conxunto de fotos foi tomado nos lugares que se verán afectados ou destruidos por este vial. A desfeita consiste, principalmente, nas casas da veciñanza. Unhas serán derrubadas, e outras quedarán desvirtuadas ao lado dunha via de alta capacidade. Pero por outra banda, están os pequenos bosques, regos, carreiros, paisaxes rurales. Recunchos especiales que Vigo ten tan preto pero que vai estragar ou deteriorar para sempre. Neste link do Wikiloc podedes atopar o trazado do vial e os lugares aquí reflexados. Bembrive (O trazado do vial dividirá en dous a parte da parroquia entre Baruxáns e o Eifonso) Eifonso (pasa por enriba do rego e próximo aos muiños) Beade - Relfas (pasa por enriba, dividirá os campos en 2) Beade - Saa (pasa polas pradeiras cercanas ao entorno do Barxa) Beade - baixo instituto  (Neste tramo...

Refuxio de Estagnous

Pernoctei neste refuxio durante a travesía de montaña Passaran.  É un aloxamento moi acolledor, con xente atendendo moi amable, e está nun lugar privilexiado.  Construiron este refuxio sobre o Etang Rond, e baixo o xigante Mont Vallier.  Un impoñente monte que ten un glaciar na súa cara norte, ainda que moi pequecho e posiblemente en camiño de desaparición no vran. Pero o máis chamativo de Estagnous son as vistas do solpor. De feito creo que a cena é algo antes para que dea tempo de sair a admiralo. Bueno, creo, non sei se é así ou se sain eu antes a velo. Sexa dun xeito ou de outro, deu tempo a que todo o mundo puidera gozar coas vistas.  Creo que é dos solpores máis chulos que vin dende un refuxio.  Comparable ao de Collado Jermoso, ou Niu d´ a. Aliga Ademáis a nevoa que entraba e saia do val facía a o ambiente da estampa ainda máis especial. Asi que farteime a facer fotos. Costoume facer selección :-) Máis entradas do Passaran  Aquí