Saltar ao contido principal

VietNam - Hanoi

Caos e tradición. Socialismo e micromercado.
Tradición e modernidade
A luz

A noiva
Overbooking
As rúas do tren
Hoi Ban
A vendedora
Asamblea Nacional
Gardián do palacio presidencial
As nais da guerra


Hanoi ten moito encanto. Pero é un caos. O tráfico non e tan intenso como Ho Chi Min - Saigón, pero so porque as rúas son máis estreitas. As motos teñen forte presencia, mezcladas con bicicletas. As novas xeracións van motorizadas cos seus cascos "quitamultas" e as súas mascarillas "anticontaminación". As vellas xeracións, van a pedais, cos seus tradicionais gorros cónicos de bambú. Da pena pensar que hai uns anos todo eran bicicletas. O progreso nas grandes vilas é primeiro motorizar para despois darse conta que o máis sostible é desmotorizar. Aquí están no primeiro paso.

Caminar pola beirarua faise difícil entre tanta moto e tanto comercio, tanto artesan, e tanta xente que saca os taburetes e ponse a cenar na rúa en familia ou con amigos.

E ben curioso pasear polo Ha Noi vello entre postos de todo tipo, temáticos según rúas: ferretería, roupa, zapatos, tendas de North Face... incluso algunha rúa chea de postos de adornos de nadal, cando aquí non creo que o celebren. Atravesar mercados fedorentos (pro noso nariz europeo), e verse atrapado entre motos cargadas de nenos (algúns de tres en tres) na saida dos colexios. Ao rematar o día, xuntanse outra vez entre amigos, sentados en taburetes na rúa para tomar a Hoi Ban, cervexa tipo pilsen local.

O que se aprecia facilmente é que no Norte son moito máis nacionalistas que no sur. As bandeiras deixanse ver en todo tipo de vivendas e lugares. Non so en edificios oficiáis. Ademáis dos murais con pinturas loubando ao sistema

Igual que no Sur. O vietnamita é un comerciante nato. Moito comunismo pero hai comercios de todo tipo en calquera esquina. Iluminados por luces de neon horteras. Incluso postos bici-moviles de froita en todas as cidades. Paradoxas do sistema: o pobo vietnamita é comerciante... e regateador.


Saindo da parte antiga, está a plaza de Ba Dinh. Nela está o edificio da Asamblea Nacional, e enfrente o mausoleo de Ho Chi Min. Unha explanada enorme con mole conmemorativa para adoración do lider, onde descansan os seus restos. Vixiado por guardias de postín. Estilo soviético. Ali conmemoran cada ano a sua perda, con ceremonias patriotico-militares. Paradoxicamente el, ao parecer, pedira xusto o contrario antes de morrer: Non quería ningún tipo de honra postmortem. Imaxino que o culto as bandeiras e os héroes fai que a xente se identifique máis co sistema. Parece un personaxe interesante Ho Chi Min.

Outra paradoxa: ao lado do mausoleo, está a pagoda dunha columna, a máis carismática da cidade. Curiosa república socialista a de VietNam onde conviven en aparente armonía relixion, microcomercio e comunismo.
Estando alí vin unha cousa que me resultou curiosa. O final da explanada, está o palacio presidencial. Na súa porta, de supeto, aparece unha manifestación as portas do edificio. Os militares empezaron a pedir aos extranxeiros que non sacaramos fotos, incluso ordearon borrar alguna. Con boa educación, iso si. Posiblemente este comportamento poida ser tachado de dictatorial ou típico de réxime, pero tampouco vou xulgar nada porque no meu país tamen está prohibido tomar fotos de policías en manifestacions. A concentración era para protestar directamente ao presidente, xa que nuns minutos abrironse as portas e saiu unha comitiva presidencial. Tiña entendido que en Vietnam non hai liberdade de expresión política, pero ahí deixabase gruitar sen cargas e sen pedirlle os papeles a ninguén. Que eu vise. Con isto non quero sacar ningunha conclusión. So é unha pequena testemuña.

Publicacións populares deste blog

Camiño dos Faros. Cabo Vilán, a costa dos naufraxios

É dificil saber cal é a etapa máis fermosa do Camiño dos Faros. O que está claro é que o tramo de Cabo Vilán é dos máis espectaculares de toda a Costa da Morte. Monte Branco Praia do Trece Area A costa dos naufraxios Silueta de Faro Cabo Vilán Costa da Morte Eólico O Faro Figura impoñente Cabo Vilán O impresionante Monte Branco ten unhas vistas incribles da salvaxe praia do Trece. O Cemiterio dos ingleses lembra a tráxica historia do Serpent, un de tantos barcos naufragados nestas augas. De feito os veciños de Camariñas recibían (e reciben) a miudo regalos chegados do Atlántico. Latas de conserva, pinturas, algún fardo… Pero normalmente non soen ser agradables, como galletas de chapapote ou restos de barcos. Precisamente por esta negra historia, o faro de Cabo Vilán foi o primeiro en ser electrificado en España. Impoñente, a súa silueta inspira todo tipo de historias de treboadas e naufraxios. É iguas de carismático, ou máis, que o faro de...
Ler máis

Camiño dos Faros. Cabo da Nave e Fisterra

O Camiño dos Faros vai “in crescendo”, tamén dentro da derradeira etapa. O Sendeiro do Cabo da Nave é absolutamente espectacular. Non se queda atrás a chegada ao faro de Fisterra, cargada de simbolismo, cunhas vistas magníficas dende o monte Facho. Monte Castro Camiño dos Faros Primeira vista do Cabo da Nave Praia da Arnela Acercandose ao Cabo da Nave No interior do cabo da Nave Cantís Cabo da Nave Facho: derradeiro obstáculo Cabo da Nave e Praia Mar de Fora Fin do Camiño: Faro Finisterre Fisterra  Na miña opinión, paisaxisticamente falando, a parte final do Camiño dos Faros é a máis fermosa e auténtica. Hai poucas andainas nas que poidas caminar por carreiros desertos durante tanto tempo, coa única compaña do mar e o vento, sobre cantís onde rompen as ondas e gozando de paisaxes impresionantes. O Cabo da Nave é a guinda do Camiño. Este tramo pódese percorrer grazas a un pequeno sendeiro que acompaña a unha tubería de augas. Unha sorte. E, obviamente, os inventores do Cam...
Ler máis

Senda Camille: Bisaurín, Sarrios, Ibon Estaner

Cumio do Bisaurín Castillo de Acher e Secús Cores de montaña Vernera Sarrios. Ibon Biello Ibon de Estaner Senda de Camille Volta a Francia A subida ao Bisaurín require esforzo, pero a recompensa paga moito a pena. Dende o cumio máis alto destes Pirineos Occidentales a vista é 360 grados. Pódese admirar hacia o Norte o Castelo de Acher e as súas diferentes tonalidades, ademáis das augas Tortas e o coll d´Arlet, do primeiro día da senda de Camille. Ao Oeste está o veciño Pico Agüerri, que parecía imponente cando o bordeábamos por Taxeras, pero non tanto dende o Bisaurín. Hacia o Sur a vista exténdese ata os fins dos vales desta zona, e vilas que poderían ser a propia Jaca. E hacia o Leste a colección de cumios dos pirineos, que hai que coñecelos ben para diferencialos: Collarada, Balaitous, Monte Perdido, Vignemale… Como non é o meu caso, eu solo recoñezo o que está sempre omnipresente nesta zona: o Midi d´Osseau. Na derradeira etapa subese dende o refuxio de Lizara ata o porto de Verner...
Ler máis

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.
Ler máis

Camiño dos Faros. Ponteceso, Laxe, Camelle

As dunas de Ponteceso,as súas marismas, a peninsula de Laxe, onde o mar xa se pon serio, Soesto, Traba... e o emblemático Camelle. Areal de Ponteceso Nen@s na area Lingua da duna Marismas A forza do mar Pesca Insua de Laxe Faro de Laxe Praia dos cristáis O mar devolve todo Soesto Curiosas formas Camelle Neste tramo da ruta percorrese o maxestuoso areal de Ponteceso. O seu propio monte branco. Tras pasar unha longa etapa pola costa e interior de Cabana. Tramo non tan espectacular pero con visita ao Castro de Borneiro e o domen de Dombate.  O camiño dos faros chega a península de Laxe, na que destaca o seu faro. Sinxelo, pero nun emplazamento privilexiado. En Laxe tamén se pode atopar a curiosa praia dos cristais. Seica un barco con botellas naufragou cerca dela. E o mar devolve todo. Tanto que formou unha pequena praia que no canto de area ten cristais erosionados. A partir de ahí, destaca o espectacular peñón de Soesto, e a praia...
Ler máis