Saltar ao contido principal

Néboa na Ria de Vigo


Os días que a brétema está baixa e cubre a ría de Vigo, o mar queda tapado completamente por unha lingua de nubes entre as dúas vertientes da costa. Resulta un espectáculo ben fermoso de ver dende algún miradoiro que esté o suficientemente alto para non ser cegado pola néboa. 
-x-

Los días que la bruma está baja y cubre la ria de Vigo, el mar queda tapado completamente por una lengua de nubes entre las dos vertientes de la costa. Resulta un espectáculo precioso para ver desde algún mirador que esté lo suficientemente alto como para no ser cegado por la niebla.



Niebla sobre la ria de Vigo. la bruma del mar cubre el mar y las cies
Entra a brétema.

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 40mm 1/1000s f/11 ISO100

Niebla sobre la ria de Vigo. la bruma del mar cubre el mar y las cies
Néboa na Ria de Vigo

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 20mm 1/200s f/11 ISO100


Niebla sobre la ria de Vigo. la bruma del mar cubre el mar y las cies
Faro de Cíes sobresaindo entre as nubes

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 55mm 1/640s f/11 ISO100
Niebla sobre la ria de Vigo. la bruma del mar cubre el mar y las cies
Monteferro entre nubes

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 31mm 1/320s f/18 ISO100

Niebla sobre la ria de Vigo. la bruma del mar cubre el mar y las cies
Nubes vermellas do solpor

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 55mm 1/1000s f/22 ISO100

O tempo detido

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 45mm 1/1250s f/11 ISO100
O sábado pasado foi un destes días. Coa ría cuberta de branco, tiven a sorte
 de estar polos montes de Coruxo e Saians. Puiden ver as nubes cubrindo 
o mar como unha segunda capa. So os cumios das Cíes e Monteferro 
sobresalian do manto de algodón. As bocinas dos barcos facían estruendo 
por momentos. Debe ser complicado navegar a cegas entre a brétema. Enriba, 
o Sol.



-x-

El sábado pasado fue uno de estos días. Con la ria cubierta de blanco, tuve la suerte de estar por los montes de Coruxo y Saians. Pude ver las nubes cubriendo el mar como una segunda capa. Solo las cumbres de las islas Cíes y de Monteferro sobresalían del manto de algodón. Las bocinas de los barcos hacían estruendo por momentos. Debe de ser complicaco navegar a ciegas entre la bruma. Encima, el Sol.

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...
Ler máis

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...
Ler máis

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"
Ler máis

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...
Ler máis

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!
Ler máis