Saltar ao contido principal

Medellín e Guatapé

 Imaxes da miña visita a barriada "Comuna 13" de Medellín e o peñón de Guatapé.

Pacha Mama
A cidade de Medellín e ben coñecida polas historias do Cartel e de Pablo Escobar. Antes da viaxe a Colombia, non coñecía a outra vertente oscura e violenta, a das bandas nos barrios.
A comuna 13 é un barrio periférico, o cal, precisamente pola súa rápida conexión con alguna estrada de saida / entrada de Medellín, resultou ser lugar estratéxico para a entrada de mercancía na capital de Antioquia.

Praza Botero


Esto fixo que as bandas controlaran esta comuna, na que vivían 130000 personas, distribuida en 21 barrios. Facían a lei, podían xulgar sen xuizo por vestimenta ou por consumir drogas. Como organizacións mafiosas, as personas que non lles axudaban eran expulsadas ou asinadas.  Había mortos de seguido debidos as pelexas entre bandas polo control. 
Colibrís
A situación de descontrol gubernamental era tal, que tiveron que facer duas incursión militares. 

A primeira foi a chamada "Mariscal" en maio do 2002, no que faleceron 17 personas. E a segunda "Orion" en outubro do mesmo ano, no que houbo 72 personas mortas. Esta segunda non a realizou o exercito, estivo a cargo de paramilitares. 
Colinas de Medellín

Esto é algo curioso de Colombia, onde o goberno contrata organizacións deste tipo para facer traballos que non pode facer un estado democrático, ou porque directamente os paramilitares teñen máis medios que o propio exercito. 
Expo de pintura e luces

Quen dirixiu a operación foi un tal Alias Domberna, que (sempre según a guía que nos presentou o barrio) manexábase de xeito arbitrario. Nesta época de control paramilitar houbo moitas desaparicións de personas, atoparonse cadáveres nunha canteira próxima. Había cadea selectiva de ata 5 anos de cárcere sen xuizo previo. Personas que ao sair libres eran señaladas e debían abandoar o seu fogar.
Toda esta violencia deu paso, tras un torneo de descenso de bicis (imaxino algo parecido ao Marisquiño, salvando as distancias) que tivo lugar en 2018. Para poder celebralo, as bandas garantizaron a seguridade do evento. 

Mural que representa a evolución da Comuna

O impacto positivo foi tal, que cambiaron turismo por mafia. A comuna 13 convertiuse nun referente de cultura urbana, dende baile, pintura, música, djs... As vivendas transformáronse para dar cabida a bares, tendas, exposicións...
As fachadas encheronse de murales e de colorido. Hai multittude de atraccións e miradoiros para os turistas. Din que a forma da comuna é coma un corazón, xa que o centro da barriada está situada nunha empinada colina, onde as rúas son ben complicadas. máis ben hai escaleiras e, de uns anos a actualidade, ascensores ou rampas mecánicas.

Artistas como Maluma ou Juanes grabaron videoclips no mesmo campo de futbito no que antes se facían execucións públicas.


Agora mesmo é un dos destinos máis visitados de Medellín. Eso si, o control segue sendo das bandas, non da policía, son as que facilitan o pacifico desenrolo dos novos negocios. 


O cal non é demasiado democrático. E tampouco sei se desapareceu de todo a delincuencia. Pero non se pode negar o cambio que sufriu dende hai unhas décadas á actualidade.
Guatapé


Medellín non é solo Comuna 13. Tamén visitei a famosa praza onde Botero cedeu unha boa cantidade das súas carácteristicas esculturas.
A foto máis vendida de Escobar


Guatapé é un pequeno pobo turístico, que ten preto un peñón que se pode visitar. 
Ten unhas escaleras para acceder a el. Non sei se foi polas masificacións, pero non me chamou demasiado a atención. 


As vistas do encoro dende arriba son fermosas. Nas beiras dese encoro, nun lugar privilexiado por controlar toda a contorna, tiña a casa (como non) Pablo Escobar. Foi a residencia que tivo que abandoar de súpeto por sufrir un ataque dos seus enemigos os Pepes e o Cartel de Cali.


Máis entradas de Colombia Aquí

Publicacións populares deste blog

Redes: Arrudos

O desfiladero de los Arrudos é unha das rutas máis carácteristicas do Parque Natural de Redes.  É longa e moi completa. paga moito a pena. O inicio (a saida dende Caleao) é sinxelamente espectacular. Vaise remontando o río, entre enormes parades de pedra e bosque, ata chegar as zonas altas do parque, xa moi preto de León. Unha vez arriba, bordeamos o Cascayón e temos unha panorámica preciosa de todas as montañas de Redes, Tiatordos, Canto de l'osu, peña del vientu (límite con León) e ao fondo de todo o macizon occidental de picos de europa, ou tamén chamado de Cornión, no que destaca Peña Santa (que eu saiba diferenciar dende lonxe) as formas sinuosas das crestas de redes son ben curiosas. A pega era que o día non acompañaba e facía un vento que case nos levaba voando. No canto de voltar directamente a pista que leva a infiesta, pódese pasar polo lago Ubales. É certo que a pista faise un pouco longa (máis ainda con vento e choiva que golpea na cara) pero as vistas outoñais de Astur...

La Fajana (outra volta)

 A verdade é que tanto me gustou esta lugar de La Palma, que non me chegou co primeiro post . Así que por non ser capaz de seleccionar, tiven que facer outro. Máis entradas sobre La Palma  aquí

Jaume Plensa

  Exposición do artista en Madrid, entre 2024 e parte do 2025.  Materia interior. Ainda que se saiba de arte ou non (como é o meu caso), penso que estas obras transmiten.  Gustoume moito o estilo, e a iluminación, que realzaba parte das figuras, e outras mantiñanas na penumbra.  Nunca fixera unha entrada dunha exposición, pero esta a verdade que me chamou a atención.  Probablemente as fotos non representen nin estean a altura da obra de Plensa, pero gustanme como quedaron. Todas as fotos desta entrada foron feitas coa Ricoh GRIIIx

Vial Bembrive - Beade: O que imos estragar

O Concello de Vigo ten previsto no novo Plan Xeral a construcción dun vial de 4 carrís entre Baruxáns e PSA: o Vial OP 010. Pasará por Bembrive, Beade, Castrelos e Matamá. Este conxunto de fotos foi tomado nos lugares que se verán afectados ou destruidos por este vial. A desfeita consiste, principalmente, nas casas da veciñanza. Unhas serán derrubadas, e outras quedarán desvirtuadas ao lado dunha via de alta capacidade. Pero por outra banda, están os pequenos bosques, regos, carreiros, paisaxes rurales. Recunchos especiales que Vigo ten tan preto pero que vai estragar ou deteriorar para sempre. Neste link do Wikiloc podedes atopar o trazado do vial e os lugares aquí reflexados. Bembrive (O trazado do vial dividirá en dous a parte da parroquia entre Baruxáns e o Eifonso) Eifonso (pasa por enriba do rego e próximo aos muiños) Beade - Relfas (pasa por enriba, dividirá os campos en 2) Beade - Saa (pasa polas pradeiras cercanas ao entorno do Barxa) Beade - baixo instituto  (Neste tramo...

Refuxio de Estagnous

Pernoctei neste refuxio durante a travesía de montaña Passaran.  É un aloxamento moi acolledor, con xente atendendo moi amable, e está nun lugar privilexiado.  Construiron este refuxio sobre o Etang Rond, e baixo o xigante Mont Vallier.  Un impoñente monte que ten un glaciar na súa cara norte, ainda que moi pequecho e posiblemente en camiño de desaparición no vran. Pero o máis chamativo de Estagnous son as vistas do solpor. De feito creo que a cena é algo antes para que dea tempo de sair a admiralo. Bueno, creo, non sei se é así ou se sain eu antes a velo. Sexa dun xeito ou de outro, deu tempo a que todo o mundo puidera gozar coas vistas.  Creo que é dos solpores máis chulos que vin dende un refuxio.  Comparable ao de Collado Jermoso, ou Niu d´ a. Aliga Ademáis a nevoa que entraba e saia do val facía a o ambiente da estampa ainda máis especial. Asi que farteime a facer fotos. Costoume facer selección :-) Máis entradas do Passaran  Aquí