Saltar ao contido principal

Azores. Terceira 2

De todo o visto en Terceira, o que máis me chamou a atención foron os seus prados as días ladeiras... E sobre todo os seus bosques. 


De todo lo visto en Terceira, lo que más me llamó la atención fueron sus parados, lus laderas... y sobre todo sus bosques

O Balcón de Terceira. Miradoiro da Serra do Cume


Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5. 18mm 1/500s f/11 ISO160

 

Bembid@ a Serra do Cume


Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/160s f/11 ISO160

 

Prados da caldeira (miradoiro da serra do cume)

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 13mm 1/160s f/11 ISO160





Bosque de Criptomerias. (Passagem das Bestas)

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 15mm 1/100s f/2.8 ISO100

 

Caldeira de Guilherme Moniz (Passagem das Bestas)

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5 31mm 1/400s f/11 ISO100

 



Misterio (passsagem das bestas)

Nikon D7000. Nikkor 85mm f/1.8 85mm 1/1250s f/2.0 ISO100

 

Bosque de Cedros das azores. (Passagem das bestas)

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5 22mm 1/200s f/5.0 ISO100

 

Lagoa de Vale Fundo (Misterios Negros)

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/640s f/6.3 ISO200



Laberinto do bosque (Misterios negros)

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5 32mm 1/60s f/4.5 ISO200



Dentro dun conto (Misterios Negros)

Nikon D7000. Tokina 11-16 f/2.8. 11mm 1/160s f/2.8 ISO200

 

Orballo 1

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5 55mm 1/1000s f/5.6 ISO200

 

Orballo2

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5 55mm 1/1250s f/5.6 ISO200

 

Bosque atlántico (Misterios Negros)

Nikon D7000. Nikkor 18-55 f/3.5 27mm 1/400s f/11 ISO200



Destacan os das enormes cryptomerias, ainda que máis chamativos son os bosques de Cedro das azores. É unha especie local que semella un hibrido entre o arbusto e o arbore, non é moi alta pero forma bosques frondosos. No interior dos mesmos, camiñando polos seus carreiros, da a sensación de estar en laberintos de contos. De estar metido nunha fábula. O mellor exemplo deses bosques podese ver no carreiro dos misterios negros (PRC1TER, ao lado da grota de Natal) e tamén na passagem das bestas (PRC7TER), no centro da illa.

A súa caldeira, chamada Guilherme Moniz, é a maior das azores. Ten uns 15km km de diámetro, pero é tan grande e tan antiga que en moitos tramos non se aprecia como cráter. De feito, ten prados me multiples cores no seu interior, e o gando pace a pracer nel. Dende a Serra do Cume hai un miradoiro dende onde se pode apreciar gran parte de esta caldeira, e de toda a illa. Un auténtico balcón de Terceira.

  Máis publicacións sobre Azores, aquí 

-x-



Destacan los de las enormes Cryptomerias, aunque los más llamativos son los bosques de Cedro de las Azores. Es una especie local que parece un híbrido entre arbusto y arbol. No es muy alta, pero forma bosques frondosos. En el interior de los mismos, caminando por sus senderos, da la sensación de estar en laberintos de cuentos. De estar metido en una fábula. El mejor ejemplo de estos bosques se puede ver en el sendero de los Misterios Negros (PRC1TER, al lado de la gruta de Natal), y también en la Passagem das Bestas (PRC7TER), en el centro de la isla.

Su caldera, llamada de Guilherme Moniz, es la mayor de las Azores. Tiene unos 15 km de diámetro, pero es tan grande y tan antigua que en muchos tramos no se aprecia como cráter. De hecho, tiene prados de múltiples colores en su interior, y el ganado pace a placer en él. Desde la Serra do Cume hay un mirador desde el que se puede apreciar gran parte de toda esta caldera, y de toda la isla. El auténtico Balcón de Terceira.

Máis publicacións sobre Azores, aquí 

Publicacións populares deste blog

Vietnam do Sur

Caos asiático. Escenarios de guerra. Calor tropical. O tráfico de Saigón Saigón Night Semáforo Pole position Delta do Mekong Cambiar Charlies por guiris Restos do Tornado Phu Quoc Duong Dong Faenar de noite Tormenta tropical Calquer occidental que pasase por Saigón seguro que, cando menos, quedou abraiado coa xungla de motos que circulan constantemente polas ruas (e beiraruas) desta cidade. A min foi o que máis me chamou a atención, e o que tentei captar en fotos. No Sur tamén resulta interesante percorrer e comprobar as secuelas da guerra. A de Vietnam foi a primeira confrontación retransmitida en imaxes, de feito hai fotos, como a da nena do Napalm, que axudaron a mudar a opinión pública estadounidense. Paréceme imprescindible o museo da guerra en Saigón. É duro de ver, pero penso que hai que ser conscientes do que supón o uso da forza, xa que as veces semella que se fala lixeiramente dos conflictos armados que está...

Dunas de Erg Cheggaga

Calor, vento e area.  Impoñente concentración de dunas cor tella, con tonalidades cambiantes según a hora do día.   Caras de luz e caras de sombra, divididas por aristas de liñas finas e sinuosas. Formas e tamaños diversos, texturas rugosas de pequenas ondas paralelas . Erg Cheggaga é un lugar especial. As dunad de Erg Cheggaga Sahara Vento e area   Gran duna O teu camiño Solpor Erg Cheggaga Subida a gran duna Luz, sombra e horizonte   Jam session na haima ​   As dunas de Erg Cheggaga (Ou Chegaga, Chigaga, Chegagga... según onde se mire) son un areal de 40x15 km ao sur de Marrocos, a poucos kilómetros de Arxelia. A un par de horas en 4x4 dende M´Hamid el Ghizlane polo oeste ou outras dúas horas ata Foum Zguid ao leste . As posibilidades que ofrecen á cámara son moitas. Conseguense distintas tonalidades, probando a con diferentes inclinacións do sol e xogando coa exposición e o balance de...

Ortigueira e arredores

Antes,  Ortigueira era coñecida polo seu festival. Agora,  coñecese polo seu festival, e por un banco. Porén,  Ortigueira e arredores sempre tiveron moito máis. Loiba Fuciño do Porco Luz do Norte Estaca de Bares Septentrional Herbeira Garita 613 metros sobre o nivel do mar Estrada DP-2205   Fotos tomadas en O Vicedo, Mañón, Ortigueira e Cariño.

Nevoas na Ribeira Sacra

  Non é a primeira entrada que fago sobre a Ribeira Sacra.  Non sempre que vou toca bo tempo (máis ben penso que é ao contrario).  Pero para as fotos de paisaxes, ou incluso retratos, gustame moito como quedan as nevoas e os ceos enmpedrados .   Ainda que tapen parte das vistas.  Esta é unha pequena recolección de fotos de días nos que a névoa estaba presente, escondendo os cañóns ou agochando o sol.

A Fraga de Moaña

A fraga de Moaña. Tan escondida e tan cercana, tan misteriosa e tan aberta. Tan recóndita e tan próxima. Na súa atmósfera envolvente agochanse recunchos tan máxicos como accesibles. So hai que ir ali a descubrilos.