Saltar ao contido principal

Serra Salvada

Imaxes da Serra Salvada, entre Araba e Burgos. 

sierra salvada orduña burgos alava
Silueta do Tologorri

Non é das formacións montañosas máis famosas da cordillera cantábrica. Eu non a coñecía antes de ir co clube Peña trevinca. Pero é moi singular.

sierra salvada orduña burgos alava
Paredes do Aro

Resulta moi recoñecible polas suas impresionantes paredes norte, que miran cara o pobo de Orduña, en Euskadi. A parte sur, de Burgos, está composta de colinas máis suaves.

Baixo os cortados escarpados hai multitude de bosque de faias. Magoa que na época que visitei a zona non estaban no seu esplendor.

Nesta zona está o salto de auga ou fervenza máis alto da peninsula, o do Nervión. Ainda que so é posiblel gozar del poucos días ao ano.

Realmente, a Serra Salvada é un lugar diferente.

sierra salvada orduña burgos alava
Mastin no porto de Orduña

sierra salvada orduña burgos alava
Buitres Serra Salvada

sierra salvada orduña burgos alava
Bosques baixo Bedarbide

sierra salvada orduña burgos alava
Figura do Txarlazo baixo a névoa

sierra salvada orduña burgos alava
Bosques e o Iturgorri

sierra salvada orduña burgos alava
Goldetxo Iturria

sierra salvada orduña burgos alava
Buitres e paredes de pedra

sierra salvada orduña burgos alava
Névoa na Salvada

sierra salvada orduña burgos alava
Camiño Orduña

sierra salvada orduña burgos alava
Sobrevoando

sierra salvada orduña burgos alava
Colinas do lado de Burgos

sierra salvada orduña burgos alava
Senda Negra

sierra salvada orduña burgos alava
Sobre o Ungino

sierra salvada orduña burgos alava
Siluetas dende Zorrobita

sierra salvada orduña burgos alava
Ungino e Iturgorri

sierra salvada orduña burgos alava
Cara o Nervion

sierra salvada orduña burgos alava
Paredes verticales

sierra salvada orduña burgos alava
Cortados e pradeiras

sierra salvada orduña burgos alava
Vistas dende Iturgorri

sierra salvada orduña burgos alava
Tramo final ao Ungino

sierra salvada orduña burgos alava
Primeiras luces na Serra salvada

Fotos feitas durante a subida ao Txarlazo, Tologorri e Ungino. Máis info:

https://www.wikiloc.com/hiking-trails/tologorri-serra-salvada-129932418

máis info (e moito máis detallada):

https://viajeros30.com/2018/05/13/ruta-ascension-pico-tologorri-bizkaia/

https://www.rutasporelmonte.com/sierra-salvada-gorobel-circular/

Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!