Saltar ao contido principal

VIBOMASK

​A ViboMask é unha reunión de figuras tradicionais de entroido que ten lugar en Viana do Bolo e Vilariño de Conso. Achéganse gran cantidade de máscaras de toda Galicia, e tamén de fora: Portugal, Zamora, León, Euskadi...


vibomask viana do bolo vilariño de conxo mascarada iberica entroido boteiro viana do bolo

Boteiros e Folión de Vilariño de Conxo

vibomask viana do bolo vilariño de conxo mascarada iberica entroido boteiro vilariño conso

vibomask viana do bolo vilariño de conxo mascarada iberica entroido boteiro vilariño conso folion

vibomask viana do bolo vilariño de conxo mascarada iberica entroido boteiro vilariño conso



Madamas e Galáns de Cobres

vibomask viana do bolo vilariño de conxo mascarada iberica entroido madamas galans

vibomask viana do bolo vilariño de conxo mascarada iberica entroido madamas galans

Boteiro e Folión de Viana do Bolo





Follateiros de Lobios



Merdeiros do Berbés (Vigo)



Entroido de Sanmamede





Folión de Buxán




Vellarrón de Riós





Felóns e Madamas de Esgos



Entroido A Veiga




Cabaleiros do Entroido da Feira (Salvaterra)


Bonitas de Sande


Oso de Salcedo (Pobra do Brollón)


Fulión de Mormentelos


Caretos de Lazarim (Viseu)




Diablos de Luzón (Guadalaxara)



Carnaval de Abanto (Euskadi)





Sidros e Comedies de Valdesoto


Talanqueiras e Visparros (Galende, Zamora)





Atenazador (San Vicente de la Cabeza, Zamora)




Certo é que unha mascarada nunca vai ser algo tan auténtico como visitar cada entroido no seu lugar. Sempre vai ter un punto de artificial por sacar as figuras do seu contexto orixinal. Porén, a VIBOMask é un evento perfecto para interconectar, para divulgar e poñer en valor nun entorno rural as diversas e numerosas máscaras que existen. 

Xuntar todas as figuras nun mesmo lugar facilita que se dean a coñecer. Sen alterar o dificil equilibrio entre tentar manter con vida os diferentes entroidos, e que non morran de éxito. Xa que según da vila que se trate, a masificacións de visitantes podería facer que a festa perda a súa esencia ou se desvirtúe.

A ViBoMask axuda a tomar conciencia da riqueza e o valor do entroido que temos. Unha tradición ancestral das boas, das que non tentan intervir na liberdade individual das personas.


Publicacións populares deste blog

Dobrogea. Delta do Danubio

Onde remata o gran río de Europa, e comeza o Mar Negro. Delta do Danubio O vó da garza Praia sen final Lagoa Turceasca Delta en bici Cisnes do Danubio Porto de Sfantu George Canales A area dos confíns de Europa As rúas de Sfantu George Mar Negro en Constanza Constanza Máis entradas de Romanía aquí O Danubio en Rumanía fai fronteira con Serbia primeiro, e con Bulgaria despois. Cando xira ao Norte separa Valaquia de Dobrogea. E nesta última rexion rumana, a desmbocadura do rio ocupa unha area extensisima nun delta enorme.  O Delta do Danubio forma un laberinto de canales e lagoas, entre xuncos, marismas, bosques inundados e cañaverais. É unha das maiores reservas de paxaros de Europa. Por iso mesmo está catalogado como Reserva da biosfera pola unesco, ainda que pon mais empeño en conservala Rumanía que Ucrania. Tamén contén longuisimos areais virxes no limite con Mar Negro. As poucas pob...

Carros de Foc. Día 3

Terceiro día da travesía. Do Refuxio da Restanca a Ventosa i Calvell. Paso polo "escondido" Coll de Tumeneia. ​ Bos días Restanca! Estany escondido Por aquí non pode ser Bordeando Estany Gelat de Tumeneia grande Entre lagos Estanys gelats de Tumeneia Bordeando estany gelat de Tumeneia (pequeno) Algo máis que descanso Xa se ve o refuxio! ​ Restanca – Ventosa i Calvell Amaneceu na Restanca con moita névoa e pouca visibilidade. De cando en vez abría, pero voltaba a pechar. Pensamos en botarnos atrás no paso polo Coll de Tumeneia, pero o final decidimos avanzar, xa que para dar volta tíñamos todo o día. Comezamos a camiñar as 7:40 bordeando o Estany de Restanca según as indicacións que nos deran os madrileños o día anterior. Tras chegar ao lado contrario do refuxio, o camiño abandona o lago e sube por un bosqueciño de pinos ata atopar o poste torcido, onde teríamos que desviarnos.  A pesar da néboa ...

Letras galegas

17 Maio 2016 Galiza  docemente está ollando o mar: ten vales e montañas e terras pra labrar! ... Galiza somos nós: a xente e máis a fala. Se buscas a Galiza en ti tes que atopala.(*) Manuel María, Os soños na gaiola. (*) Extracto do poema "Galiza"

Valle del Cocora

 Fotos feitas durante o roteiro de sendeirismo que percorre o val do Cocora. Dentro do eixo cafetero Colombiano. A ruta comeza no bosque de palmas de cera. Simbolo de Colombia. Aqui hai varios miradoiros e é unha zona moi visitada. A medida que se vai subindo e introducindose no val do rio Quindio vaise atopando menos xente. O carreiro pasa por varias fincas que son de pago. pensaba que era para protección da area, pero seica é porque son parcelas privadas. Tamén se pode visitar unha caseta onde se pode ver colibries e se pode tomar café. Para atraer aos paxariños, está rodeada de cuncos con auga con azucar.  Nun principio non mepareceu moi ben este intervencionismo para que os guiris vexamos a estes pequenos animáis. Pero despois estiven buscando e non teño claro que sexa perxudicial para eles, máis alá de que imaxino que se malacostumbrarán. O remate é unha baixada a beira do rio, que ten varias pontes e algunha fervenza, como a que se chama Palmas de Niebla. Track da ruta a...

A Fraga de Coiro

Esta pequena xoia do Morrazo une a parroquia de Coiro co alto de Ermelo. Para adentrarse nela dende o sur, hai que comezar subindo polos camiños que aparecen despois da igrexa. Pouco a pouco, os ruidos do esperpéntico vial van deixando paso aos murmullos do Rego Bouzós. Entrada da Fraga O traxe verde do Carballo Outros habitantes da fraga Fontes de Luz Azafranes entre a sombra A fervenciña do Bouzós Ermelo Bouzós en outono Profundidades da Fraga A igrexa de Coiro 300 metros de desnivel. Carreiros auténticos, sen adecuar, un pouco laberinticos as veces. Raios de sol, que tentan abrirse paso entre as polas, sen moito éxito. Auga, carballos, follas, troncos novos, troncos vellos, sombras... Un verdadeiro oasis no deserto do monte invadido. Ogallá resista. Xa o dicían eses artistas de SOAK: Polo monopolio do eucalipto… viva san carballiño!